تحقیق تفسیر سوره انشراح 13 ص ( ورد)

تحقیق تفسیر سوره انشراح 13 ص ( ورد)

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .docx
تعداد صفحات: 13
حجم فایل: 52 کیلوبایت
قیمت: 8500 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..docx) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 13 صفحه

 قسمتی از متن word (..docx) : 
 

‏بسم الله الرحمن الرحیم
))‏تفسیر سوره انشراح((
‏آیه 1 ‏–‏ 8 ‏.‏ سوره ا نشراح
‏بِسمِ اللَّهِ ‏الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
‏أَ لَمْ نَشرَحْ لَک صدْرَک (1) وَ وَضعْنَا عَنک ‏وِزْرَک (2) الَّذِى أَنقَض ظهْرَک (3) وَ رَفَعْنَا لَک ذِکْرَک (4) فَإِنَّ مَعَ ‏الْعُسرِ یُسراً(5) إِنَّ مَعَ الْعُسرِ یُسراً(6) فَإِذَا فَرَغْت فَانصب (7) وَ ‏إِلى رَبِّک فَارْغَب ( (8
‏ترجمه :
‏بنام خداوند ‏بخشنده مهربان
‏1) ‏آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم ؟
‏2) ‏و بار سنگین را از ‏تو بر نداشتیم ؟
‏3) ‏همان بارى که سخت بر پشت تو سنگینى مى کرد.
‏4) ‏و آوازه ‏تو را بلند کردیم .
‏5) ‏بنابراین مسلما با سختى آسانى است .
‏6) ‏و مسلما با ‏سختى آسانى است .
‏7) ‏پس هنگامى که از کار مهمى فارغ مى شوى به مهم دیگرى پرداز
‏8) ‏و به سوى پروردگارت توجه کن
‏مقدمه:
‏این سوره در ‏مکه نازل شده و داراى 8 آیه است‏.
‏محتوى و فضیلت سوره ا لم نشرح‏:
‏معروف ‏این است که این سوره بعد از سوره و الضحى نازل شده است و محتواى آن نیز همین مطلب ‏را تایید مى کند چرا که در این سوره باز قسمتى از مواهب الهى بر پیغمبر اکرم (صلى ‏اللّه علیه و آله و سلّم( ‏شمرده شده است در واقع سه نوع موهبت بزرگ در سوره و ‏الضحى آمده بود و سه موهبت بزرگ در سوره ا لم نشرح آمده است مواهب گذشته بعضى مادى ‏و بعضى معنوى بود اما مواهب سه گانه این سوره همه جنبه معنوى دارد و عمده این سوره ‏بر سه محور دور مى زند:
‏یکى بیان همین نعمتهاى سه گانه و دیگر بشارت به پیامبر ‏از نظر بر طرف شدن مشکلات دعوت او در آینده و دیگر توجه به خداوند یگانه و تحریص و ‏ترغیب به عبادت و نیایش .
‏و به همین دلیل در روایات اهل بیت (علیهمالسلام ( ‏چنانکه قبلا هم اشاره کرده ایم این دو به منزله یک سوره شمرده شده است و لذا در ‏قرائت نماز براى اینکه یک سوره کامل خوانده شود هر دو را با هم مى خوانند.
‏در ‏میان اهل سنت نیز بعضى طرفدار این نظریه هستند چنانکه فخر رازى از طاووس و عمر بن ‏عبد العزیز نقل کرده که آنها نیز مى گفتند این دو سوره سوره واحده است و در یک رکعت ‏هر دو را تلاوت مى کردند و میان این دو بسم الله را حذف مى کردند (ولى طبق فتاواى ‏فقهاى ما بسم الله در هر دو باید باشد و اینکه مرحوم طبرسى در مجمع البیان نقل کرده ‏که فقهاى ما بسم الله را حذف مى کنند درست به نظر نمى رسد(.
‏عجب اینکه فخر رازى ‏بعد از ذکر قول کسانى که آنها را سوره واحده مى گویند، مى گوید این سخن درست نیست ‏زیرا محتواى آن دو با هم فرق داردسوره و الضحى هنگامى نازل شد که رسول خدا از ایذاء کفار ناراحت بود ‏و در محنت و اندوه بسر مى برد در حالى که دومى وقتى نازل شد که پیغمبر خوشحال و ‏شادمان بود این دو چگونه با هم جمع مى شود.
‏ولى این استدلال عجیبى است چرا که هر ‏دو سوره سخن از زندگى گذشته پیغمبر مى گوید و این در حالى بود که بسیارى از مشکلات ‏را پشت سر نهاده و قلب پاک او غرق امید و سرور بوده است هر دو سوره از مواهب الهى ‏سخن مى گوید و گذشته سخت و پر محنت را یادآور مى شود تا مایه تسلى خاطر پیامبر و ‏امیدوارى بیشتر و کاملتر گردد.
‏به هر حال پیوند نزدیک محتواى این دو سوره چیزى ‏نیست که قابل شک و تردید باشد نظیر همین معنى در سوره فیل و قریش نیز خواهد آمد ‏انشاء الله در اینکه این سوره (ا لم نشرح ) در مکه نازل شده یا مدینه از بیانات فوق ‏روشن مى شود که در مکه نازل شده است ولى با توجه آیه و رفعنا لک ذکرک : ما نام تو ‏را بلند کردیم بعضى معتقدند که در مدینه نازل شده است در آن زمان که آوازه اسلام و ‏پیامبر همه جا را گرفته بود ولى انصاف این است که این دلیل قانع کننده نمى باشد ‏زیرا پیغمبر اکرم (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) با تمام مشکلاتى که در مکه داشت
‏بلند آوازه بود و در تمام محافل سخن از قیام و رسالت و دعوت او بود و به وسیله ‏اجتماع سالانه حج این آوازه به سایر مناطق حجاز مخصوصا مدینه رسید.
‏در فضیلت ‏تلاوت این سوره در حدیثى از پیغمبر اکرم (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) مى خوانیم ‏که فرمود: من قراءها ‏اعطى من الاجر کمن لقى محمدا (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) ‏مغتما ففرج عنه : هر کس این سوره را بخواند پاداش کسى را دارد که محمد (صلى اللّه ‏علیه و آله و سلّم ) را غمگین دیده و اندوه را از قلب او زدوده است .
)
‏أَ لَمْ نَشرَحْ لَک صدْرَک
‏تفسیر نمونه:
‏در ‏این‏ آیه به ‏مهمترین موهبت الهى اشاره کرده مى فرماید: آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم (ا لم ‏نشرح لک صدرک‏).
‏(‏نشرح ‏) ‏از ماده شرح ‏در اصل به گفته راغب در مفردات به معنى گسترش دادن قطعات گوشت و تولید ورقه هاى ‏نازکتر است سپس ‍ مى افزاید منظور از شرح صدر گسترش آن به وسیله نور الهى و سکینه و ‏آرامش خداداد مى باشد و بعد مى گوید شرح دادن مشکلات سخن به معنى گسترش آن و توضیح ‏معانى مخفى است به هر حال شک نیست که منظور از شرح صدر در اینجا معنى کنائى آن است ‏و آن ‏توسعه دادن به روح و فکر پیامبر‏ است و این توسعه‏ ‏ مى تواند‏ ‏مفهوم وسیعى داشته باشد که هم ‏وسعت علمى پیامبر‏ را از طریق وحى و ‏رسالت شامل گردد و هم بسط و ‏گسترش تحمل و استقامت‏ او در برابر لجاجتها و کارشکنیهاى ‏دشمنان و مخالفان .
‏و لذا هنگامى که موسى بن عمران ماءموریت دعوت فرعون طغیانگر ‏را پیدا مى کند‏"‏ اذهب الى فرعون انه طغى‏"‏ بلافاصله عرض مى کند‏"‏ رب اشرح لى صدرى و یسر ‏لى امرى‏"‏ خداوندا سینه ام را گشاده ساز و کار را بر من آسان کن (طه 25 ‏–‏ 26‏).
‏و ‏در جائى دیگر خطاب به پیغمبر اکرم (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) آمده است‏"‏ فاصبر ‏لحکم ربک و لا تکن کصاحب الحوت ‏"‏اکنون که چنین است منتظر فرمان پروردگارت باش ‏استقامت و شکیبائى کن و مانند یونس مباش (که بر اثر ترک شکیبائى لازم گرفتار آن همه ‏مشکلات و مرارت شد) (قلم ‏–‏ 48‏)
‏شرح صدر در حقیقت نقطه مقابل ضیق صدر است چنانکه ‏در آیه 97 سوره حجر مى خوانیم و‏"‏ لقد نعلم انک یضیق صدرک بما یقولون ‏"‏: ما مى دانیم ‏که سینه تو بخاطر گفتگوهاى (مغرضانه ) آنها تنگ مى شود‏.‏ اصولا هیچ رهبر بزرگى نمى ‏تواند بدون شرح صدر به مبارزه با مشکلات رود و آن‏ کس که رسالتش از همه عظیم تر است ‏مانند‏(‏ پیغمبر اکرم )شرح صدر او باید از همه بیشتر باشد طوفانها آرامش اقیانوس ‍ ‏روح او را بر هم نزند مشکلات او را به زانو در نیاورد کارشکنیهاى دشمنان ماءیوسش ‏نسازد سؤ الات از مسائل پیچیده او را در تنگنا قرار ندهد و این عظیم ترین هدیه الهى ‏به رسول الله بود.
‏و لذا در حدیثى آمده است که پیامبر مى فرماید: من تقاضائى از ‏پروردگارم کردم و دوست مى داشتم این تقاضا را نمى کردم عرض کردم خداوندا پیامبران ‏قبل از من بعضى جریان باد در اختیارشان قرار دادى ، و بعضى مردگان را زنده مى ‏کردند، خداوند به من فرمود: آیا تو یتیم نبودى پناهت دادم ؟ گفتم آرى ،فرمود: آیا گمشده نبودى هدایتت کردم ؟ عرض کردم : آرى ، اى
‏پروردگار! فرمود: آیا سینه تو را گشاده ، و پشتت را سبکبار نکردم ؟ عرض کردم : آرى ‏اى پروردگار!
‏این نشان مى دهد که نعمت شرح صدر ما فوق معجزات انبیا است ، و به ‏راستى اگر کسى حالات پیامبر (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) را دقیقا مطالعه کند و ‏میزان شرح صدر او را در حوادث سخت و پیچیده دوران عمرش بنگرد یقین مى کند که این از ‏طریق عادى ممکن نیست ، این یک تاءیید الهى و ربانى است .
‏در اینجا بعضى گفته اند ‏که منظور از شرح صدر همان حادثه اى است که در طفولیت یا جوانى پیغمبر (صلى اللّه ‏علیه و آله و سلّم ) واقع شد که فرشتگان آسمان آمدند و سینه او را شکافتند و قلبش ‏را بیرون آورده شستشو دادند، و آن را از علم و دانش و راءفت و رحمت پر ‏کردند.
‏بدیهى است که منظور از این حدیث این قلب جسمانى نیست ، بلکه کنایه و ‏اشاره اى است به امدادهاى الهى از نظر روحى و تقویت عزم و اراده پیغمبر و پاکسازى ‏او از هر گونه نقایص اخلاقى و وسوسه هاى شیطانى .
‏ولى به هر حال دلیلى نداریم که ‏آیه مورد بحث اشاره به خصوص این ماجرا باشد، بلکه مفهومى گسترده و وسیع دارد که این ‏داستان ممکن است مصداقى از آن محسوب شود.
‏و به خاطر همین شرح صدر بود که پیامبر ‏(‏صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) به عالیترین وجهى مشکلات رسالت را پشت سر گذاشت ، و ‏وظائف خود را در این طریق به خوبى انجام داد‏ ‏.
‏تفسیر المیزان:
‏ترتب آیات سه گانه اول سوره که مضمون هر یک مترتب بر آیه قبل ‏است ، و سپس تعلیل آنها به آیه ((‏فان مع العسر یسرا)) ‏که از ظاهرش ‍ بر مى آید که با وضع رسول خدا (صلى اللّه علیه و ‏آله وسلم ) در اوائل بعثتش و اواخر آن منطبق باشد، و سپس تکرار این تعلیل و نیز ‏تفریع دو آیه آخر سوره بر ما قبل همه شاهد بر آنند که مراد از شرح صدر رسول خدا (‏صلى اللّه علیه و آله وسلم ) گستردگى و وسعت نظر وى است ، به طورى که ظرفیت تلقى ‏وحى را داشته باشد، و نیز نیروى تبلیغ آن و تحمل ناملایماتى را که در این راه مى ‏بیند داشته باشد، و به عبارتى دیگر نفس شریف آن جناب را طورى نیرومند کند که نهایت ‏درجه استعداد را براى قبول افاضات الهى پیدا کند.
‏وَ وَضعْنَا عَنک وِزْرَک الَّذِى أَنقَض ظهْرَک
‏تفسیر نمونه:
‏وزر ‏در لغت به معنى سنگینى است ، ‏(‏واژه‏ ‏وزیر ‏نیز از همین معنى مشتق شده است ، چون ‏بارهاى سنگین حکومت را بر دوش مى کشد، و گناهان را نیز به همین جهت وزر گویند چرا ‏که بار سنگینى است بر دوش گنهکار‏)‏انقض ‏از ماده ‏نقض ‏به ‏معنى گشودن گره طناب ، یا جدا کردن قسم‏تهاى به هم فشرده ساختمان است ، و‏انتقاض ‏به صدائى گفته مى شود که به هنگام ‏جدا شدن قطعات ساختمان از یکدیگر بگوش مى رسد، و یا صداى مهره هاى کمر به هنگامى که ‏زیر بار سنگینى قرار مى گیرد.

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تفسیر سوره جمعه ( ورد)

تحقیق تفسیر سوره جمعه ( ورد)

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 26
حجم فایل: 42 کیلوبایت
قیمت: 8500 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 26 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏یات 1 - 8، سوره جمعه
‏سوره جمعه ‏مدنى است و بیست و یک آیه دارد
‏بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
‏یُسبِّحُ للَّهِ مَا فى السمَوَتِ وَ مَا فى الاَرْضِ المَْلِکِ الْقُدُّوسِ الْعَزِیزِ الحَْکِیمِ(1)
‏هُوَ الَّذِى بَعَث فى الاُمِّیِّینَ رَسولاً مِّنهُمْ یَتْلُوا عَلَیهِمْ ءَایَتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَب وَ الحِْکْمَةَ وَ إِن کانُوا مِن قَبْلُ لَفِى ضلَلٍ مُّبِینٍ(2)
‏وَ ءَاخَرِینَ مِنهُمْ لَمَّا یَلْحَقُوا بهِمْ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الحَْکِیمُ(3)
‏ذَلِک فَضلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضلِ الْعَظِیمِ(4)
‏مَثَلُ الَّذِینَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثمَّ لَمْ یحْمِلُوهَا کَمَثَلِ الْحِمَارِ یحْمِلُ أَسفَارَا بِئْس مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِئَایَتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا یهْدِى الْقَوْمَ الظلِمِینَ(5)
‏قُلْ یَأَیهَا الَّذِینَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِیَاءُ للَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا المَْوْت إِن کُنتُمْ صدِقِینَ(6)
‏وَ لا یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدَا بِمَا قَدَّمَت أَیْدِیهِمْ وَ اللَّهُ عَلِیمُ بِالظلِمِینَ(7)
‏قُلْ إِنَّ الْمَوْت الَّذِى تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَقِیکمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عَلِمِ الْغَیْبِ وَ الشهَدَةِ فَیُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ(8)
‏ترجمه تفسیر المیزان جلد 19 ‏صفحه 443
‏ترجمه آیات
‏به نام خداوند بخشاینده مهربان . هر چه در زمین و آسمانهاست همه به تسبیح و ستایش خدا که پادشاهى منزه و پاک و مقتدر و داناست مشغولند (1).
‏اوست خدایى که میان عرب امى (یعنى قومى که خواندن و نوشتن هم نمى دانستند) پیغمبرى بزرگوار از همان مردم برانگیخت تا بر آنان آیات وحى خدا تلاوت کند و آنها را از لوث جهل و اخلاق زشت پاک سازد و شریعت کتاب سماوى و حکمت الهى بیاموزد با آنکه پیش از این همه در ورطه جهالت و گمراهى بودند (2).
‏و نیز قوم دیگرى را (که به روایت از پیغمبر (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) مراد عجمند) چون به عرب (در اسلام ) ملحق شوند هدایت فرماید که او خداى مقتدر و همه کارش به حکمت و مصلحت است (3).
‏این (رسالت و نزول قرآن ) فضل و کرامت خداست که آن لطف را در حق هر که بخواهد مى کند و خدا را (بر خلق ) فضل و رحمت نامنتهاست (4).
‏وصف حال آنان که تحمل (علم ) تورات کرده و خلاف آن عمل نمودند در مثل به حمارى ماند که بار کتابها بر پشت کشد (و از آن هیچ نفهمد و بهره نبرد) آرى قومى که مثل حالشان این که آیات خدا را تکذیب کردند بسیار مردم بدى هستند و خدا هرگز (براه سعادت ) ستمکاران را رهبرى نخواهد کرد (5).
‏اى رسول ما جهودان را بگو اى جماعت یهود اگر پندارید که شما به حقیقت دوستداران خدائید نه مردم دیگر پس تمناى مرگ کنید اگر راست مى گویید (که علامت دوستان خدا آرزوى مرگ و شوق لقاى به خداست ) (6).
‏و حال آنکه در اثر آن کردار بدى که به دست خود (براى آخرت خویش ) پیش فرستاده اند ابدا آرزوى مرگ نمى کنند (بلکه از آن ترسان و هراسانند) و خدا از کردار ستمکاران آگاهست (7).
‏اى رسول ما (به جهودان ) بگو عاقبت مرگى که از آن مى گریزید شما را البته ملاقات خواهد کرد و پس (از مرگ ) به سوى خدایى که داناى پیدا و پنهانست باز مى گردید و او شما را به آنچه (از نیک و بد) کرده اید آگاه مى سازد (8).
‏اشاره به مطالب سوره ‏جمعه
‏بیان آیات
‏این سوره به بیانى کاملا انگیزنده ، ‏مسلمین را وادار مى کند که نسبت به نماز جمعه اهتمام بورزند، و آنچه در به پاداش ‏تنش لازم است فراهم سازند، چون نماز جمعه از شعائر بزرگ خدا است که تعظیم و اهتمام ‏به امر آن ، هم دنیاى مردم را اصلاح مى کند، و هم آخرتشان را، و خداى تعالى بیان ‏این مطلب را با تسبیح و ثناى بر خود آغاز کرد که در میان قومى امى رسولى از خود ‏آنان مبعوث کرد تا آیات او را بر آنان بخواند، و با اعمال صالح و اخلاق پاک تزکیه ‏شاءن کند، و کتاب و حکمتشان بیاموزد و به همین منظور کتاب خدا و معارف دینش را به ‏بهترین وجهى بر آنان و افرادى که به آنان ملحق مى شوند، و نسل هاى بعد از آنان ‏تحمیل کرد،
‏ترجمه تفسیر المیزان جلد 19 ‏صفحه 444
‏و زنهارشان داد از این که مثل یهود نباشند که خداى تعالى تورات را ‏بر آنان تحمیل کرد، ولى آنان آن را حمل نکردند، و به معارف آن معتقد نشدند، و به ‏احکامش عمل نکردند، در نتیجه مانند الاغى شدند که بارش کتاب باشد.
‏و در آخر به ‏عنوان نتیجه دستور مى دهد که وقتى بانک نماز جمعه بلند مى شود بازار و دادوستد را ‏رها نموده ، به سوى ذکر خدا بشتابند. و نیز افرادى را که خلاف این دستور عمل مى ‏کنند، و رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) را در حالى که مشغول خطبه نماز است ‏رها نموده ، به سوى دادوستد مى روند، سرزنش مى کند، و این رفتار را نشانه آن مى ‏داند که این گونه افراد معارف کتاب خدا و احکامش را نپذیرفته اند. این سوره در ‏مدینه نازل شده است .
‏معناى اینکه آنچه در آسمان و زمین است ‏خدا را تسبیح مى کنند
‏یُسبِّحُ للَّهِ مَا فى السمَوَتِ وَ مَا فى الاَرْضِ المَْلِکِ الْقُدُّوسِ الْعَزِیزِ الحَْکِیمِ
‏کلمه ((‏تسبیح )) ‏به معناى منزه دانستن است . وقتى مى ‏گوییم : ((‏سبحان اللّه )) ‏معنایش این است ‏که طهارت و نزاهت از همه عیوب و نقائص را به او نسبت مى دهیم .
‏و اگر از تسبیح ، ‏در آیه با صیغه مضارع تعبیر کرده ، براى این است که استمرار را بفهماند. پس معناى ‏آن این نیست که نامبردگان ، در آینده تسبیح مى کنند، بلکه معنایش این است که همواره ‏و مستمرا تسبیح مى کنند. و کلمه ((‏ملک )) - ‏به فتح میم و کسر لام - کسى است که مقام حکمرا نى در نظام جامعه مختص به او است . ‏و کلمه ((‏قدوس )) ‏صیغه مبالغه از قدس است ‏، که آن نیز به معناى نزاهت و طهارت است . و کلمه ((‏عزیز)) ‏به معناى مقتدرى است که هر گز شکست نمى پذیرد. و کلمه ((‏حکیم )) ‏به معناى متقن کار، و کسى است که هیچ ‏عملى از وى از جهل و گزاف ناشى نمى شود، هر چه مى کند با علم مى کند، و براى آن ‏مصالحى در نظر مى گیرد.
‏این آیه شریفه مقدمه و زمینه چینى است براى آیه بعدى ، ‏یعنى ((‏هو الذى بعث ...)) ‏که متعرض مساءله ‏بعثت رسول اللّه است ، و مى فرماید: غرض از بعثت او این بود که مردم به کمال و به ‏سعادت برسند، و بعد از ضلالتى آشکار که داشتند هدایت گردند.
‏و اما اینکه چگونه ‏آنچه در آسمانها و زمین است خدا را تسبیح مى کنند؟ جوابش این است که موجودات آسمانى ‏و زمینى (همان طور که با آنچه از کمال دارند از کمال صانع خود حکایت مى کنند همچنین ) ‏با نقصى که در آنها است و جبران کننده آن خدا است ، و با حوائجى که دارند و ‏برآورنده اش خدا است ، خدا را از هر نقص و حاجت منزه مى دارند، چون هیچ حاجت و نقصى ‏نیست مگر آن که تنها کسى که امید برآوردن آن حاجت و جبران کردن آن نقص در او مى رود ‏خداى تعالى است ، پس ‏‍‏ خود او مسبح و منزه از هر نقص و حاجت است ،
‏ترجمه تفسیر المیزان جلد 19 ‏صفحه 445
‏و در نتیجه حکمرانى در نظام تکوین در بین خلق و بر طبق دلخواه هم ، ‏تنها حق او است . و همچنین حکمرانى و تشریع قانون در نظام تشریع و در بندگانش به هر ‏طور که صلاح بداند خاص او است ، و او ملکى است که مى تواند در اهل مملکتش حکم ‏براند، و بر اهل مملکت است که او را اطاعت کنند.
‏مقتضیات ‏منزه بودن خداى تعالى از هر نقص و حاجت
‏یکى دیگر از مقتضیات نزاهتش این است که اگر در نظام تشریع براى خلق ‏خود دینى تشریع مى کند، از این جهت نیست که احتیاجى به عبادت و اطاعت آنان داشته ‏باشد، و بخواهد با عبادت آنان نقصى از خود جبران و حاجتى از خود برآورد، چون او

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تفسیر سوره قدر 14 ص ( ورد)

تحقیق تفسیر سوره قدر 14 ص ( ورد)

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 32
حجم فایل: 13 کیلوبایت
قیمت: 8500 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 32 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏3
‏1
‏بیان
‏این سوره نزول قرآن در شب قدر را بیان می کند، و آن شب را تعظیم نموده از هزار ماه بالاتر می داند، چون در آن شبملائکه و روح نازل می شوند، و این سوره هم احتمال کلی بودن را دارد، و هم می تواند مدنی باشد و روایاتی که دربارة سبب نزول آن از امامان اهل بین علیهم السلام و از دیگران رسیده خالی از تأیید مدنی بودن آن نیست، و آن روایاتی است که دلالت دارد بر اینکه این سوره بعد از خوابی بود که رسول خدا(ص) دید، و آن خواب این بود که بنی امیه بر منبر او بالا می روند، و سخت اندوهناک شد، و خدای تعالی برای تسلیتش این سوره را نازل کرد(و در آن فرمود شب قدر بهتر از هزار ماه حکومت بنی امیه است).
‏(انا انزلنا فی لیله القدر)
‏3
‏1
‏بیان
‏این سوره نزول قرآن در شب قدر را بیان می کند، و آن شب را تعظیم نموده از هزار ماه بالاتر می داند، چون در آن شبملائکه و روح نازل می شوند، و این سوره هم احتمال کلی بودن را دارد، و هم می تواند مدنی باشد و روایاتی که دربارة سبب نزول آن از امامان اهل بین علیهم السلام و از دیگران رسیده خالی از تأیید مدنی بودن آن نیست، و آن روایاتی است که دلالت دارد بر اینکه این سوره بعد از خوابی بود که رسول خدا(ص) دید، و آن خواب این بود که بنی امیه بر منبر او بالا می روند، و سخت اندوهناک شد، و خدای تعالی برای تسلیتش این سوره را نازل کرد(و در آن فرمود شب قدر بهتر از هزار ماه حکومت بنی امیه است).
‏(انا انزلنا فی لیله القدر)
‏3
‏2
‏ضمیر در (انزلناه) بقرآن بر می گردد، و ظاهرش این است که می خواهد بفرماید همه قرآن را در شب قدر نازل کرده. نه بعضی از آیات آنرا، مؤیدش هم اینست که تعبیر بانزال کرده، که ظاهر در اعتبار یکپارچگی است، نه تنزیل که ظاهر در نازل کردن تدریجی است.
‏و در معنای آیه مورد بحث آیة زیر است، که می فرماید: (والکتاب المبین، انا أنزلناه فی لیله مبارکه) (سوگند بکتاب مبین ما آنرا در شبی مبارک نازل کردیم) (دخان-3)، که صریحاً فرموده همه کتاب را در آن شب نازل کرده، چون ظاهرش این است که نخست سوگند به همة کتاب خورده. بعد فرموده این کتاب را که به حرمتش سوگند خوردیم، در یک شب و یکپارچه نازل کردیم.
‏3
‏3
‏پس مدلول آیان این می شود که قرآن کریم دو جور نازل شده، یکی یکپارچه در یک شب معین، و یکی هم بتدریج، در طول بیست و سه سال نبوت) که آیة شریفه: (و قرآنا فرقناه لتقراء علی الناس علی مکث، و نزلناه تنزیلا)(اسری-106)، به نزول تدریجی آنرا بیان می کند، و هم چنین آیه زیر که می فرماید:(و قال الذین کفروا آنانکه کافر شدند گفتند: چرا قرآن یکباره بر او نازل نشد، بله یکباره نازل نکردیم، تا قلب تو را ثبات و آرامش بخشیم، و بدین منظور آیه آیه اش کردیم)(فرقان-32)
‏و بنابراین دیگر نباید بگفته زیر اعتنا کرد که گفته اند: معنای آیه: (أنزلنا) این است که شروع بانزال آن کردیم، و منظور از انزال هم انزال چند آیه از قرآن است، که در آن شب یکباره نازل شد نه همه آن.

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تفسیر آیه 102 سوره بقره 9 ص ( ورد)

تحقیق تفسیر آیه 102 سوره بقره 9 ص ( ورد)

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 10
حجم فایل: 18 کیلوبایت
قیمت: 8500 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 10 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏بسم الله الرحمن الرحیم
‏تفسیر آیه 102 سوره بقره
‏تفسیر موضوعی قرآن صفحه 2
‏متن
‏‏و اتَّبَعُواْ مَا تَتْلُواْ ‏الشَّیَاطِینُ‏ عَلَى مُلْکِ سُلَیْمَـانَ وَ مَا ‏کَفَــرَ سُلَیْمَانُ و َلَکِنَّ الشَّیْاطِینَ کَفَـرُواْ یُعَلِّمُـونَ النَّـاسَ ‏السِّحْرَ وَ مَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَکَیْنِ بِبَابِلَ هَـارُوتَ و َمَارُوتَ وَ ‏مَا یُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى یَقُولاَ إِنَّمَـا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلاَ ‏تَکْفُرْ فَیَتَعَلَّمُـونَ مِنْهُمَا مَـا یُفَـرِّقُـونَ بِهِ بَیْنَ الْمَـرْءِ ‏وَ زَوْجِـهِ وَ مَـا هُـم بِضَـآرِّینَ بِـهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ ‏وَ یَتَعَلَّمُونَ مَا یَضُرُّهُمْ و لاَ یَنفَعُهُـمْ و َلَقَدْ عَلِمُـواْ لَمَنِ ‏اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِی الآخرَةِ مِنْ خَلاَقٍ وَ لَبِئْسَ مَا شَرَوْاْ بِهِ ‏أَنفُسَهُمْ لَوْ کَانُواْ یَعْلَمُونَ
‏ترجمه
‏یهود‏ از آنچه شیاطین در عصر سلیمان بر مردم مى خواندند پیروى مى کردند، سلیمان ‏هرگز ‏دست به سحر نیالود و کافر نشد، ولکن شیاطین کفر ورزید و به مردم
‏تعلیم سحر ‏دادند (و نیز ‏یهود‏) از آنچه بر دو فرشته باب‏ل(ه‏اروت‏ ‏و‏مارو‏ت) ‏نازل شد پیروى کردند، (آنها طریق سحر کردن را براى آشنائى به طرز ابطال آن به مردم ‏یاد مى دادند) و به هیچ کس چیزى یاد نمى دادند مگر اینکه قبلا به او مى گفتند ما ‏وسیله آزمایش شما هستیم ، کافر نشوید (و از این تعلیمات سوء استفاده نکنید) ولى ‏آنها از آن دو فرشته مطالبى را مى آموختند که بتوانند به وسیله آن میان مرد و همسرش ‏جدائى بیفکنند (نه اینکه از آن براى ابطال سحر استفاده کنند) ولى هیچگاه بدون فرمان ‏خدا نمى توانند به انسانى ضرر برسانند، آنها قسمتهائى را فرا مى گرفتند که براى ‏آنان زیان داشت و نفعى نداشت ، و مسلما مى دانستند هر کسى خریدار این گونه متاع ‏باشد ‏سودی‏ در آخرت نخواهد داشت و چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن مى ‏فروختند اگر علم و دانشى مى داشتند!
‏تفسیر نمونه
‏تفسیر موضوعی قرآن صفحه 3
‏از احادیث چنین بر مى آید که در زمان سلیمان پیامبر (صلى اللّه ‏علیه و آله و سلم ) گروهى در کشور او به عمل سحر و جادوگرى پرداختند سلیمان دستور ‏داد تمام نوشته ها و اوراق آنها را جمع آورى کرده در محل مخصوصى نگهدارى کنند (این ‏نگهدارى شاید به خاطر آن بوده که مطالب مفیدى براى دفع سحر ساحران در میان آنها ‏وجود داشت‏ه)
‏پس از وفات سلیمان گروهى آنها را بیرون آورده و شروع به اشاعه و ‏تعلیم سحر کردند، بعضى از این موقعیت استفاده کرده و گفتند سلیمان اصلا پیامبر نبود ‏بلکه به کمک همین سحر و جادوگریها بر کشورش مسلط شد و امور خارق العاده انجام مى ‏داد!
‏گروهى از بنى اسرائیل هم از آنها تبعیت کردند و سخت به جادوگرى دل بستند، ‏تا آنجا که دست از تورات نیز برداشتند.
‏هنگامى که پیامبر اسلام (صلى اللّه علیه ‏و آله و سلم ) ظهور کرد و ضمن آیات قرآن اعلام نمود سلیمان از پیامبران خدا بوده ‏است ، بعضى از احبار و علماى یهود گفتند: از محمد تعجب نمى کنید که مى گوید سلیمان ‏پیامبر است در صورتى که او ساحر بوده ؟
‏این گفتار یهود علاوه بر اینکه تهمت و ‏افتراى بزرگى نسبت به این پیامبر الهى محسوب مى شد لازمهاش تکفیر سلیمان (علیه ‏السلام ) بود، زیرا طبق گفته آنان سلیمان مرد ساحرى بوده که خود را به دروغ پیامبر ‏خوانده و این عمل موجب کفر است .
‏آیات فوق به آنها پاسخ مى گوید.‏ ‏به هر حال ‏این آیه بخش دیگری ‏از زشتکاریهاى یهود را معرفى مى کند که پیامبر بزرگ ‏خدا سلیمان را به سحر و جادوگرى متهم ساختند، مى گوی‏د:
‏(‏آنها از آنچه شیاطین در عصر سلیمان بر مردم مى خواندند پیروى ‏کردن‏د)‏(‏و اتبعوا ما تتلوا الشیاطین على ملک ‏سلیمان ‏)
‏ضمیر در جمل‏ه ‏و اتبعوا ‏ممکن است اشاره به یهودیان معاصر پیامبر باشد و ‏یا معاصران سلیمان و یا همه آنان .
‏منظور ازشیاطین ‏نیز ممکن ‏است ، انسانهاى طغیانگر و یا جن و یا اعم از هر دو باشد.
‏سپس قرآن به دنبال این ‏سخن اضافه مى کندسلیمان هرگز کافر نشد (‏و ما کفر سلیمان ‏)
‏تفسیر موضوعی قرآن صفحه 4
‏او هرگز به سحر توسل ‏نجست ، و از جادوگرى براى پیشبرد اهداف خود استفاده نکرد،ولى شیاطین کافر شدند، و به مردم تعلیم سحر دادن‏د(‏و لکن الشیاطین کفروا یعلمون الناس ‏السحر‏)
‏آ‏نها (یهود) همچنین از آنچه بر ‏دو فرشته بابل ، هاروت و ماروت نازل گردید پیروى کردند‏(‏و ما انزل على الملکین ببابل هاروت و ماروت‏)
‏آرى آنها ‏از دو سو دست به سوى سحر دراز کردند، یکى از سوى تعلیمات شیاطین در عصر سلیمان ، و ‏دیگرى از سوى تعلیماتى که بوسیله هاروت و ماروت دو فرشته خدا در زمینه ابطال سحر به ‏مردم داده بودند.
‏در حالى که دو فرشته ‏الهى‏ ‏تنها هدفشان این بود که مردم را به طریق ابطال سحر ساحران آشنا سازند‏ ‏ لذا‏ ‏به هیچکس چیزى یاد نمى دادند، مگر اینکه ‏قبلا به او مى گفتند: ما وسیله آزمایش تو هستیم کافر نشو‏ ‏و از این تعلیمات سوء استفاده مکن‏.‏(‏و ما یعلمان من احد ‏حتى یقولا انما نحن فتنة فلا تکفر‏)
‏خلاصه ، این دو فرشته زمانى به میان مردم ‏آمدند که بازار سحر داغ بود و مردم گرفتار چنگال ساحران ، آنها مردم را به طرز ‏ابطال سحر ساحران آشنا ساختند ولى از آنجا که خنثى کردن یک مطلب (همانند خنثى کردن ‏یک بمب ) فرع بر این است که انسان نخست از خود آن مطلب آگاه باشد و بعد طرز خنثى ‏کردن آن را یاد بگیرد، ناچار بودند فوت و فن سحر را قبلا شرح دهند.
‏ولى سوء ‏استفاده کنندگان یهود همین را وسیله قرار دادند براى اشاعه هر چه بیشتر سحر و تا ‏آنجا پیش رفتند که پیامبر بزرگ الهى ، سلیمان را نیز متهم ساختند که اگر عوامل ‏طبیعى به فرمان او است یا جن و انس از او فرمان مى برند همه مولود سحر است آرى این ‏است راه و رسم بدکاران که همیشه براى توجیه مکتب خود، بزرگان را متهم به پیروى از ‏آن مى کنند.
‏به هر حال آنها از این آزمایش الهى پیروز بیرون نیامدند از آن دو ‏فرشته مطالبى را مى آموختند که بتوانند به وسیله آن میان مرد و همسرش جدائى بیفکنند‏(‏فیتعلمون منهما ما یفرقون به بین المرء و زوجه‏)

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تفسیر سوره جن 50 ص ( ورد)

تحقیق تفسیر سوره جن 50 ص ( ورد)

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 62
حجم فایل: 74 کیلوبایت
قیمت: 8500 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 62 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

1
‏تفسیر سوره جن
‏قل‏ اوح‏ی‏ ال‏ی‏ انه استمع نفر من الجن فقالو انا سمعنا قرآنا عجبا ‏ی‏هد‏ی‏ ال‏ی‏ الرش‏ی‏د
‏در‏ ا‏ی‏ن‏ آ‏ی‏ه‏ شر‏ی‏فه‏ رسول گرام‏ی‏ خود را دستور داده که داستان ز‏ی‏ر‏ را برا‏ی‏ امتش نقل کند‏.‏ و منظور‏ ‏از‏ ا‏ی‏نکه‏ بگو‏ی‏د‏ ‏به من وح‏ی‏ شده‏ ‏ا‏ی‏ن‏ ‏است که خدا‏ ‏به من‏ ‏وح‏ی‏ کرده‏،‏ و مفعول کلمه‏ ‏استمع‏ ‏قرآن‏ ‏است‏،‏ ‏البته‏ ‏در ظاهر آ‏ی‏ه‏ ‏ن‏ی‏امده‏ ‏است، چون کلام بر آن دلالت داشته و کلمه نفر به معنا‏ی ‏جماعت‏ ‏است که شامل سه نفر تا نه نفر م‏ی‏ شود‏.‏ ا‏ی‏ن‏ طور مشهور است‏،‏ ول‏ی‏ بعض‏ی‏ گفته اند ‏که‏ از سه تا چهل نفر را شامل م‏ی‏ شود‏.
‏و‏ کلمه‏ ‏عجب‏ ‏بفتحه ع‏ی‏ن‏ و فتحه ج‏ی‏م‏ به معنا‏ی‏ چ‏ی‏ز‏ی‏ است که بخاطر غ‏ی‏ر‏ عاد‏ی‏ بودن آن آدم‏ی ‏را‏ به تعجب وا دارد‏.‏ و اگر‏ ‏قرآن را عجب خواندند برا‏ی‏ هم‏ی‏ن‏ بود که کلام‏ی‏ است خارق العاده هم ‏در‏ الفاظش و هم در معان‏ی‏ ‏و‏ ‏معارفش‏،‏ مخصوصا با در نظر گرفتن ا‏ی‏نکه‏ ا‏ی‏ن‏ کلام از شخص‏ی‏ صادر ‏شده‏ که ب‏ی‏ سواد است نه م‏ی‏ تواند بنو‏ی‏سد‏ و نه م‏ی‏ تواند بخواند‏.
‏کلمه‏ ‏رشد‏ ‏بمعنا‏ی‏ ‏رس‏ی‏دن‏ بواقع‏ ‏در هر نظر‏ی‏ه‏ ‏است‏ ‏که خلاف‏ ‏آن ‏ی‏عن‏ی‏ به خطا رفتن از واقع‏ ‏راغ‏ی‏ م‏ی‏ رساند‏.
‏و‏ معنا‏ی‏ آ‏ی‏ه‏ ا‏ی‏ن‏ است که ا‏ی‏ رسول به مردم بگو به‏ ‏من‏ ‏وح‏ی‏ ‏شده‏ ‏ی‏عن‏ی‏ خدا به من وح‏ی‏ کرده ‏که‏ چند نفر‏ی‏ از« جن» قرآن را شن‏ی‏دند‏ و وقت‏ی‏ به قوم خود بر گشتند با‏ی‏شان‏ گفتند‏:‏ ما کلام‏ی‏ را ‏شن‏ی‏د‏ی‏م‏ خواندن‏ی‏ که کلام‏ی‏ خارق‏ ‏العاده بوده‏ ‏است‏ ‏و بسو‏ی‏ عقائد و اعمال‏ی‏ دعوت م‏ی‏ کرد که ‏دارنده‏ آن عقائد و اعماتل را باصابه واقع و رس‏ی‏دن‏ بحق‏ی‏قت‏ سعادت پ‏ی‏روز‏ م‏ی‏ گرداند‏.
3
‏گفتار‏ی‏ پ‏ی‏رامون‏ ‏جن
‏کلمه‏ جن بمعنا‏ی‏ نوع‏ی‏ ‏از‏ ‏مخلوقات‏ ‏خدا است که از حواس ما مستوراند و قرآن کر‏ی‏م‏ وجود چن‏ی‏ن‏ ‏موجودات‏ی‏ را تصد‏ی‏ق‏ کرده است و در آن باره مطالب‏ی‏ را ب‏ی‏ان‏ کرده است ‏اول‏ ا‏ی‏نکه‏:‏ ا‏ی‏ن‏ ‏نوع‏ ‏مخلوقات قبل از نوع بشر خلق شده اند و دوم ا‏ی‏نکه‏ ا‏ی‏ن‏ نوع مخلوقات از جنس‏ ‏آتش‏ خلق شده اند‏.‏و در ا‏ی‏ن‏ باب فرموده‏:‏ ‏جان را ما قبلا از آتش‏ی‏ سموم آفر‏ی‏ده‏ بود‏ی‏م‏.
‏و‏ سوم ا‏ی‏نکه‏ این نوع مانند انسان‏ ‏زندگی‏ ‏و مرگ و قیامت‏ ‏دارند‏ ‏ودر این باب فرمود:‏ ‏اولئک الذین‏ ‏حق‏ علیهم القول فی امم قد خلت من قبلهم من الجن والانسان‏ ‏اینان کسانیند که همان عذابها ‏که‏ امتهای گذشته جنی و انسی را منقرض کرده‏ بود برایشان حتمی شده‏.
‏و‏ چهارم اینکه این نوع از جانداران مانند سایر جانداران نر و ماده و ازدواج و‏ ‏توالد وتکاثر دارند ودر این ‏باره‏ فرمود:‏ ‏و انه‏ ‏کان‏ ‏رجال من الانس یعوذون برجال من الجن‏ ‏واینکه مردانی‏ ‏از انس بودند که ‏بمردانی‏ ‏از‏ ‏جن پناه می بردن‏ ‏«جن_6»‏.‏ ‏پنجم اینکه این نوع مانند نوع بشر دارای شعور و اراده ‏است‏ و علاوه بر این کارهائی سریع و اعمالی‏ ‏شاقه را میتواند انجام دهند که از نوع بشر ساخته ‏نیست‏ همچنانکه در آیات مربوطه بقصص سلیمان‏ ‏علیه‏ ‏السلام و اینکه جن مسخر آنجناب بودند و‏ ‏نیز‏ در قصه شهر سبا آمده است‏.‏ ششم اینکه جن هم‏ ‏مانند‏ ‏انس‏ ‏مؤمن وکافر دارند بعضی صالح ‏و‏ ‏بعضی‏ فاسدند ودر این باره آیات زیر را میخوانیم ‏ ‏وما خلقت الجن‏ ‏والانس الالیعبدون‏ ‏من جن ‏والانس‏ را خلق نکردیم مگر برای اینکه مرا عبادت کنند‏ ‏ ‏انا سمعنا قرانا عجبا یهدی‏ ‏الی‏ الرشد فامنا به‏ ‏جن‏ ‏وانا منا المسلمون و منا القاسطون‏ ‏واین مائیم که مسلمانان و‏ ‏دادگران‏ از مایند‏ ‏جن‏ ‏قالوا یا قومنا انا سمعنا‏ ‏کتابا‏ ‏انزل‏ ‏من‏ ‏بعد‏ ‏موسی مصدقا لما بین‏ ‏یدیه‏ یهدی الی الحق و الی طریق مستقیم یا قومنا اجیبوا داعی الله‏ ‏گفتند ای قوم ما آگاه باشید‏ ‏که‏ ما کتابی را شنیدیم بعد از موسی نازل شده که‏ ‏کتابهای‏ ‏آسمانی‏ ‏قبل را‏ ‏تصدیق دارد کتابی ‏است‏ که بسوی حق و بسوی‏ ‏طریق‏ ‏مستقیم‏ ‏هدایت‏ ‏می کند ای قوم‏ ‏ما‏ ‏منادی خدا را اجابت کنید‏.
‏آیات دیگریکه به‏ ‏سایر خصوصیات جنیان اشاره می کند‏.‏ از کلام خدایتعالی استقاده ‏می‏ شود که ابلیس از طائفه جن بوده و دارای فرزندانی و قبیله ای است چون در قرآن میخوانیم‏:
‏کان من الجن ففسق عن امر ربه‏ ‏او از جن بوده‏ ‏و‏ ‏در آخر‏ ‏از‏ ‏امر‏ ‏پروردگارش‏ ‏سر‏ ‏پیچی کرد و نیز میخوانیم:‏ ‏افتخذونه‏ ‏و ذریته‏ ‏اولیاء من دونی‏ ‏آیا ابلیس‏ ‏و ذریه او را‏ ‏بجای‏ ‏من ‏اولیاء‏ خود میگیرید‏ ‏و نیز میخوانیم:
3
‏ ‏انه یراکم هو و قبیله من حیث لا ترونهم‏.‏ و ‏او و قبیله اش از جائی که شما ا‏یشانرا نبینید میبینید‏
‏فامنا به ولن نشرک بربنا احدا
‏این‏ جمله از ایمان جنیان بقرآن و تصدیق آن باینکه حق است خبر میدهد و‏ ‏جمله‏ ‏ولن نشرک بربنا ‏احدا‏ ‏بمعنای ایمانشان به قرآنرا تاکید می‏ ‏کند‏ ‏و می‏ ‏فهماند‏ ‏که ایمان جنیان بقرآن همان ایمان ‏به‏ خدائی‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏قرآن‏ ‏را نازل‏ ‏کرده در‏ ‏نتیجه‏ ‏رب‏ ‏ایشان‏ ‏هم‏ ‏همان خدا است و ایمانشان‏ ‏به‏ خدای تعالی ایمان توحیدی است یعنی احدی را ابدا شریک خدا نمی گیرند‏.
‏وانه تعالی جد ربنا ما اتخذ صاحبةو لاولدا
‏مفسرین‏ کلمه‏ ‏جد‏ ‏را بعظمت و بعضی به بهره معنا کرده اند و آیهء شریفه در معنای تاکیدیست ‏برای‏ جملهء:‏ ‏ولن نشرک بربنا احدا‏ ‏و قرائت مشهور کلمه‏ ‏انه‏ ‏را بفتحه همزه خوانده و بعضی آنرا‏ ‏در‏ خصوص این آیه بکسره همزه و در آیات بعدش که دوازده آیه است بفتحه همزه خوانده اند‏ ‏و‏ ‏درست‏ هم همین است چون سیاق ظهور در این دارد که آیات حکایت کلام جن‏ ‏است‏.‏ و اما‏ ‏قرائت ‏بفتحه‏ وجه روشنی ندارد بعضی ها آنرا توجیه کرده اند باینکه جمله‏ ‏وانه‏ ‏الخ عطف است بر ضمیر‏ ‏مجرور‏ در جملهء‏ ‏آمنابه‏ ‏و تقدیر کلام‏ ‏آمنابه وبا نه تعالی جدربنا‏ ‏الخ است میخواهد از جنیان‏ ‏خبر‏ ‏دهد‏ که باینکه نسبت بنفی صاحب و ولد برای خدا که بت پرستان بدان معتقدند ایمان دارند‏.
‏لکن‏ این توجیه بر اساس نحویین کوفی درست در می آید‏ ‏که‏ ‏عطف‏ ‏بر ضمیر متصل مجرور را جایز ‏دانسته‏ ‏اند و‏ ‏اما بنا بر مذهب بصریها که آنرا جائز‏ ‏نمیدانند‏ ‏بعضی از قبیل فرا و رجاج و ز مخشری ‏بطوریکه‏ ‏از ایشان‏ ‏حکایت‏ ‏شده‏ ‏گفته اند: که کلمه‏ ‏وانه‏ ‏عطف است بر محل جارو مجرور و محل ‏جارومجرور‏ ‏آمنابه‏ ‏نصب است‏ ‏چون‏ ‏این‏ ‏جمله‏ ‏در‏ ‏معنای‏ ‏تصدیق داریم آنرا‏ ‏می باشد که کلمه‏ ‏آنرا‏ ‏مفعول‏ ‏ایمان‏ ‏بمعنای تصدیق است و تقدیر کلام‏ ‏و صدقنا انه تعالی جدربنا‏ ‏الخ ولی خواننده‏ ‏خود‏ میداند‏ ‏که‏ ‏این‏ ‏توجیه‏ ‏توجیه‏ ‏زورکی است‏.‏ بعضی دیگر این قرائت را توجیه کرده اند باینکه در ‏جملهء‏ عطف شده حرف جری در تقدیر است و چنین در دو حرف‏ ‏ان و ان‏ ‏شایع است و تقدیر کلام‏ ‏آمنا به با تعالی جد ربنا‏ ‏الخ‏ ‏میباشد‏.‏ ‏یک‏ ‏اشکال‏ ‏بهمهء‏ ‏این‏ ‏وجود‏ ‏وارد‏ ‏است‏ ‏چه آنوجهی که ‏می‏ گفت جمله‏ ‏وانه‏ ‏الخ عطف بضمیر مجرور
4
‏ ‏است و چه آنکه می گفت‏ ‏عطف بمحل آنست وچه‏ ‏آنکه‏ ‏می گفت حرف جری در جمله معطوف در تقدیر است وآن اشکال اینست با این سه وجه تنها ‏میتوان‏ دو آیه‏:‏ ‏وانه تعالی‏ ‏جد ربنا‏ ‏الخ‏ ‏و آیه‏ ‏و انه کان یقول مفیهنا علی الله‏ ‏را توجیه کرد واما ‏بقیه‏ آیاتی که کلمه‏ ‏ان‏ ‏در اول آن آمده مانند‏ ‏آیهء‏ ‏و انا ظننا ان لن تقول‏ ‏الخ و آیه‏ ‏وانه کان رجال ‏من‏ الانس‏ ‏الخ و‏ آیهء‏:‏ ‏و انا لمسنا السماء‏.
‏قطعا‏ ‏چاره ساز نیست چون معنا ندارد اجنه بگویند‏ ‏ما‏ ایمان آوردیم و یاتصدیق کردیم که گمان کردیم‏ ‏انس‏ ‏و جن‏ ‏علیه خدا دری وری نخواهند گفتو باز ‏معنا‏ ندارد گفته باشند ما ایمان آوردیم و تصدیق کردیم که رجالی از انس همواره برجالی از جن پناه‏ ‏میبردند‏ و یا گفته باشند‏:‏ما ایمان آوردیم‏ ‏و تصدیق‏ ‏کردیم‏ ‏که‏ ‏ما بآسمان نزدیک شدیم ودیدیم که ‏چنین‏ و چنان بود‏.‏ پس با آن سه توجیه هیچ دردی دواء نمی شود تنها چاره در همانست که بعضی ‏ازمفسرین‏ ابراز داشته اند وآن اینستکه اگر دو آیه اول با تقدیر‏ ‏گرفتن ایمانو یا تصدیق تو جیه نمود‏.
‏بعضی‏ دیگر از مفسرین مفتوح بودن کلمه‏ ‏انه‏ ‏در آیه مورد بحث را اینطوری توجیه کرده اند: که این ‏آیه‏ و همه آیاتی که کلمه‏ ‏ان‏ ‏در آغاز آن آمده‏ ‏عطف‏ ‏است بر جمله‏:‏ ‏انه استمع نفر‏ ‏الخ و فساد ‏این‏ توجیه بر‏ ‏کسی‏ ‏پوشیده‏ ‏نیست‏ ‏برای‏ ‏اینکه‏ ‏در این صورت باید بگوییم همه آیات در مقام خبر ‏دادن‏ از مطالبی استکه برسولخدا‏ ‏ص‏ ‏وحی شده که جنی ها چنین و چنان گفتند:‏ ‏قل اوحی الی ‏انه‏ استمع‏ ‏الخ بمردم بگو که بمن وحی شد که چند نفر از جنیان بصدای تلاوت قرآن گوش دادند و ‏نزد‏ قوم خود شده‏ ‏گفتند که چنین و چنان گفتند:که چنین و چنان شده و نیز بمن وحی شده و نیز ‏بمن‏ وحی شده‏ ‏که‏ ‏انه جد ربنا‏ ‏که او پروردگار عظیم ماست و نیز به من وحی شده که بعضی ‏از‏ سفیهان ما علیه خدا دری وری می گفت‏.‏ آنوقت این سوال پیش می آید که کلمه‏ ‏انه‏ ‏و‏ ‏انهم‏ ‏و‏ ‏انا‏ ‏اگر جزء کلام جنیان نبوده و قرآن آنرا زیاد کرده که این یک زیادی مخل است و نظم کلام را بهم ‏میزند‏ و اگر جزء گلمات خود جنیان است که قرآن حکایتش کرده آنوقت رو بر‏ ‏هم‏ ‏ان‏ ‏و ما بعد آن ‏کلام‏ تامی نخواهد بود و باید چیزی‏ ‏تقدیر گرفته شود تا حکایت آ ن صحیح‏ ‏باشد و اگر چیزی تقدیر‏ ‏نگیریم‏ عطف شدنش بر جمله‏ ‏ان استمع‏ ‏الخ دردی را دواء‏ ‏نمیکند‏ ‏و دقت‏ ‏فرمایید‏ ‏واز این نکته ‏غفلت‏ نورزید‏ ‏ساده تر بگوییم که اگر جنیان گفته بودند‏:‏ ‏ما قرآنی عجیب‏ ‏شنیدیم که‏ ‏چنین و ‏چنان‏ بود وخدایتعالی پروردگار عظیم ما است‏ ‏الخ‏ ‏و‏ ‏افراد‏ ‏نادان ما علیه خدا چنین و چنان گفتند

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.