تحقیق تاریخ چاپ

تحقیق تاریخ چاپ

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 12
حجم فایل: 32 کیلوبایت
قیمت: 10000 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 12 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏تاریخ چاپ
‏چاپ یک اختراع پیر است اما بدرستی آنرا مادر دانایی بشر خوانده اند.
‏زیر سقف این خانه، ما به چاپ و تکنولوژی، که زاییده همان دانایی است،عشق می ‏ورزیم.
‏استفاده هوشمندانه از چاپ بهترین ابزار اطلاع رسانی برای بسیاری از شرکتهای کوچک ‏و بزرگ است .
‏ما می خواهیم با انجام خوب اینکار در آبادانی و رونق دنیای اطراف مان سهیم ‏شویم.
‏تنها یکسال بعد از حضور جدی چاپ دیجیتال و قبل از بسیاری از شهرهای بزرگ و مدرن، تهران یک چاپخانه دیجیتال داشت. در سال ‏۱۳۷۶ (۱۹۹۷)‏ ‏خانه چاپ و طرح‏ اولین دستگاه چاپ دیجیتال زایکن را در ایران نصب و راه اندازی کرد.
‏پس از یک سال چاپ دیجیتال سیاه و سفید و یک دستگاه چاپ دیجیتال رنگی به امکانات خانه چاپ و طرح افزوده شد تا تنها چاپخانه دیجیتال ایران بتواند سرویس های مطمئن تری به مشتریان خود ارائه دهد.
‏اما چاپ دیجیتال تمام نیاز مشتریان خانه چاپ و طرح نبود. در سال ‏۱۳۸۰‏ برنامه راه اندازی کارگاه افست خانه چاپ و طرح پس از یک سال به ثمر نشست.
‏تاریخ چاپ
‏چاپ یک اختراع پیر است اما بدرستی آنرا مادر دانایی بشر خوانده اند.
‏زیر سقف این خانه، ما به چاپ و تکنولوژی، که زاییده همان دانایی است،عشق می ‏ورزیم.
‏استفاده هوشمندانه از چاپ بهترین ابزار اطلاع رسانی برای بسیاری از شرکتهای کوچک ‏و بزرگ است .
‏ما می خواهیم با انجام خوب اینکار در آبادانی و رونق دنیای اطراف مان سهیم ‏شویم.
‏تنها یکسال بعد از حضور جدی چاپ دیجیتال و قبل از بسیاری از شهرهای بزرگ و مدرن، تهران یک چاپخانه دیجیتال داشت. در سال ‏۱۳۷۶ (۱۹۹۷)‏ ‏خانه چاپ و طرح‏ اولین دستگاه چاپ دیجیتال زایکن را در ایران نصب و راه اندازی کرد.
‏پس از یک سال چاپ دیجیتال سیاه و سفید و یک دستگاه چاپ دیجیتال رنگی به امکانات خانه چاپ و طرح افزوده شد تا تنها چاپخانه دیجیتال ایران بتواند سرویس های مطمئن تری به مشتریان خود ارائه دهد.
‏اما چاپ دیجیتال تمام نیاز مشتریان خانه چاپ و طرح نبود. در سال ‏۱۳۸۰‏ برنامه راه اندازی کارگاه افست خانه چاپ و طرح پس از یک سال به ثمر نشست.
‏تاریخ چاپ
‏چاپ یک اختراع پیر است اما بدرستی آنرا مادر دانایی بشر خوانده اند.
‏زیر سقف این خانه، ما به چاپ و تکنولوژی، که زاییده همان دانایی است،عشق می ‏ورزیم.
‏استفاده هوشمندانه از چاپ بهترین ابزار اطلاع رسانی برای بسیاری از شرکتهای کوچک ‏و بزرگ است .
‏ما می خواهیم با انجام خوب اینکار در آبادانی و رونق دنیای اطراف مان سهیم ‏شویم.
‏تنها یکسال بعد از حضور جدی چاپ دیجیتال و قبل از بسیاری از شهرهای بزرگ و مدرن، تهران یک چاپخانه دیجیتال داشت. در سال ‏۱۳۷۶ (۱۹۹۷)‏ ‏خانه چاپ و طرح‏ اولین دستگاه چاپ دیجیتال زایکن را در ایران نصب و راه اندازی کرد.
‏پس از یک سال چاپ دیجیتال سیاه و سفید و یک دستگاه چاپ دیجیتال رنگی به امکانات خانه چاپ و طرح افزوده شد تا تنها چاپخانه دیجیتال ایران بتواند سرویس های مطمئن تری به مشتریان خود ارائه دهد.
‏اما چاپ دیجیتال تمام نیاز مشتریان خانه چاپ و طرح نبود. در سال ‏۱۳۸۰‏ برنامه راه اندازی کارگاه افست خانه چاپ و طرح پس از یک سال به ثمر نشست.
‏خانه چاپ و طرح‏ بازهم پیشرو بود و ‏اولین دستگاه چاپ افست پیشرفته چهاررنگ هایدلبرگ مدل SM‏۵۲‏ با تمام تجهیزات جانبی در خانه چاپ و طرح آغاز به کارکرد. در کنار این دستگاه نیز امکانات کامل یک لیتوگرافی فراهم شد تا خانه چاپ و طرح نه تنها نخستین چاپخانه دیجیتال ایران بلکه مجتمعی بی نظیر در صنعت چاپ ایران باشد.
‏تجهیز مجدد کارگاه دیجیتال در سال ‏۱۳۸۳‏ به سه دستگاه چاپ دیجیتال رنگی زیراکس ‏۶۰۶۰ Docucolor‏ آنرا به بزرگترین ظرفیت تولید دیجیتال در کشور تبدیل کرد.
‏امروز امکانات گوناگون خانه چاپ و طرح و وجود هر دو خط تولید دیجیتال و افست به شکل کامل در این مؤسسه هیچ محدودیتی برای شما باقی نمی گذارد. چاپ سفارش شما در هر تیراژی در ‏خانه چاپ و طرح‏ امکان پذیر است.

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تاریخ پیامبر اسلام 17 ص

تحقیق تاریخ پیامبر اسلام 17 ص

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 14
حجم فایل: 193 کیلوبایت
قیمت: 10000 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 14 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏1
‏محیط پیدایش اسلام
‏اوضاع دینی و اعتقادی قبائل عرب جاهلی‏ :‏ ‏ ‏ عنصر اصلی قبائل عرب جاهلی ‏‘‏شرک و بی پرستی وبه تعبیری ‏‘‏ آمیزه ای از تعدد خدایان و طبیعت پرستی بود .اعتقاد به جن ‏‘‏ارواح و پرستش ماه و ستارگان ‏‘‏بین آنها رواج داشت و بتهای آنها دارای دو بعد بود ‏"صنم " و "وثن "‏ *‏ و همچنین انسان های خرافاتی بوده که در این مورد بخصوص شاید همچنان هم این مورد این قبائل ادامه داشته باشد. و انسان های که داشتن دختری برای خود را ناپسند می پنداشتند. ودر بعضی ‏از اوقات دختران خود را زنده به گور می کردند.‏
‏ ‏ ‏ ‏ جزیره العرب
‏ ‏از منظر جغرافیایی
‏ ‏ ‏جنوب
‏ ‏ ‏ ‏ ‏ ( یمن )
‏ ‏ مرکز و شرق
‏ ‏ ‏ ( صحرای عرب )
‏ ‏ ‏ ‏شمال و غرب
‏ ( حجاز )
‏2
‏نظام سیاسی حاکم بر مردم جزیره العرب عصر ظهور اسلام :
‏اساس بافت اجتماعی ‏–‏ سیاسی مردم عرب قبیله و عشیره بود .
‏نبود فرهنگ واحد و ایدئولوژی مشترک میان این قبیله ها ‏‘‏ نبود راه های ارتباطی مناسب ومحدودیت منابع اقتصادی سبب پراکندگی واستقرار نیافتن حاکمیت قانون و نظم سیاسی ‏در جزیره العرب بود و در قبیله سه رکن وجود داشت :‏ ‏"‏ نسب ‏‘‏ حسب و عصب‏ ‏"‏
‏و تنها می توان به تمدن ممتاز " سبا" و "ماراب یمن " که قبل از طلو‏ع اسلام ازبین رفتند اشاره نمود ‏
‏اخلاق نیک و ‏بد مردم جزیره العرب عصر ظهور اسلام‏ :
‏هر چند دارای خصلت های پسندیده ای همچون روحیه ساحشوری ‏‘‏وفای به عهد‏‘‏ بخشندگی ‏و مهمان نوازی‏‘‏صراحت لهجه‏‘‏ حافظه قوی‏‘‏ نجابت‏‘‏ ‏شرافت‏‘‏ ‏نسب وهمتراز بودن عنایت داشت ‏;‏ ‏اما به خاطر اصالت بخشیدن به نژاد و خون ‏‘‏ افق این عنایت از قبیله فراتر نمی رفت‏ ‏. ‏ وهمچنین با اندکی تامل در دستاوردهای هر یک از این خوی ها پرده از استضعاف فکری و فرهنگی این سرزمین برمی دارد . زیرا جهت دار نبودن روحیه حماسی‏‘‏ در بسیاری اوقات‏‘‏ به افروختن بی دلیل آتش کینه و درگیری میان قبایل می انجامید.
‏...........................................................‏.....................................................................................................................
*‏ بت ها را اگر به شکل انسان بودند " صنم " و اگر به شکلی خاص بودند " وثن " می نامیدند ‏
‏کمیت گرایی‏‘‏ ‏فخر فروشی ‏‘‏ حاکمیت خرافات بازمانده از تحریف ادیان ‏‘‏ ‏افسانه های باستانی ‏‘‏ ‏اساطیری هریک نشان دیگری از انحطاط اندیشه و خالی بودن سازمان فکری آنان از تفکر بود .
‏ ‏ ‏ ‏زن و نظام خانوادگی در مردم جزیره العرب عصر ظهور اسلام‏:
‏3
‏ ‏ ‏اندیشه شیءانگارانه زن مبین اوج جاهلیت فرهنگی جزیره العرب بود . ودر این منطقه سرنوشت زن مقهور اراده مرد بود . و مرد می توانست آن گونه که می خواست با زن رفتار کند ‏" حق فروش " " کشتن " "زدن " و آزار زن و...‏ را‏برخوردار بود . که این مسائل باعث متزلزل ساختن نظام خانواده در میان اعراب را در پی داشت‏ ‏.‏ و همچنین در چنین جامعه ای ش‏ا‏‏ن ‏زن را تا حد جانوران پایین آورده بود .
‏تاریخ جاهلیت و مفهوم آن :
‏از ریشه " جهل " است . ولی از کتب لغت بر می آید که مراد از آن به غیر از این معنا به حماقت ‏‘‏ سفاهت و بی خردی را نیز در بر می گیرد .
‏واژه جاهلیت را نخستین بار به وسیله قرآن * بر جزیره العرب اطلاق گشت .‏
‏.......................................................................................................
‏* ‏قرآن کریم واژه جاهل را در خصوص زندگی مردمان قبل از بعثت به کار برده است .
‏مصداق جاهلیت در قرآن‏
‏پیروی از حکم و حکومت ناحق ‏‘‏ روی گردانی از دستورات الهی
‏ بی پروایی زنان در جامعه و نمایاندن زیور و آرایش زنانه
‏ ‏تاک‏ی‏د بر خواسته های نابجا ‏‘‏ جانبداری بی دلیل از عقاید پوچ
‏4
‏ در بحث عقاید جاهلی که در قرآن بدان تصریح شده است در کنار بت پرستی که کیش اغلب مردم جزیره العرب بوده است ‏یکی دیگر از عقاید خرافی مشرکان این بوده است که می گفتند ما بت ها را نمی پرستیم مگر از آن روی که ما را به خداوند نزدیک می کنند . دیگر اینکه قائل بودند که خداوند فرزندانی دختر دارد و بعضی فرشتگان دختران خدا هستند و بدین سبب به پرستش آنها می پرداختند تا ایشان را شفاعت کنند . اعتقاد انحرافی دیگر آنان درباره جهان پس از مرگ است که می گفتند: جز همین زندگی دنیوی ما زندگی دیگری نیست . ما زنده می شویم و می میریم و ما را جز طبیعت ( دهر ) * نابود نمی کند‏ .
‏خوردن مردار ‏‘‏ گوشت خوک ‏‘‏ خون ‏‘‏ نیم خورده حیوان درنده ‏‘‏ همه احکامی است که در جاهلیت رواج داشته و قرآن آنها را حرام و منع کرده است .
‏تاریخ پیامبر اسلام‏ ‏ ‏﴿ ولادت‏‘‏ بعثت و دعوت ﴾
I‏ ‏دوران کودکی‏ :
‏ ‏ ‏ ‏ Ÿ‏طبق نظر اهل تسنن‏ : 12 ربی‏ع الاول سال 570‏ ‏م
‏ ‏ ‏تاریخ تولد پیامبر اسلام‏
‏ ‏
‏ ‏ ‏ Ÿ‏طبق ‏نظر اهل تشیعه :‏ ‏1‏9 ربی‏ع الاول سال‏ 570‏ ‏م ‏

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تاریخ و مورخان اسلامى تا پایان دوران عباسى

تحقیق تاریخ و مورخان اسلامى تا پایان دوران عباسى

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 22
حجم فایل: 58 کیلوبایت
قیمت: 10000 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 22 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏تاریخ و مورخان اسلامى تا پایان دوران عباسى (1)
‏در تاریخ بشرى، تمدن‏هایى که تاریخ مکتوب ندارند روایت‏خود را به آیندگان اختصاص داده و تمایل چندانى به حفظ اعمال اجداد خود نشان نمى‏دهند. خلاف آن در مورد تمدن‏هاى سامى و غیر سامى صادق است که از قدیم الایام در سواحل مدیترانه و آسیاى غربى جانشین یکدیگر شده‏اند. همان طور که پیدایش خط، تسهیلاتى را براى ثبت رفتار و مراسم انسان‏ها به وجود آورد، ویرانه‏هاى آثار باستانى نیز یادآور گذشت زمان و توالى انسان‏ها است. قرآن نیز اشاراتى به گذشته بشر دارد و نظر تاریخى خود را در چارچوب یک طرح الهى بیان مى‏کند، هم‏چنین شعر عرب به توصیف اعمال قبایل کوچک پرداخته و به آن‏ها ارج مى‏نهد. با وجود این، اعراب مسلمان در آغاز درک تاریخى خود را نشان نداده‏اند، زیرا آن‏ها فاقد آثار مکتوبى بودند که بتوان آن را [اثرى] تاریخى نامید.
‏به دلیل یکدست نبودن اطلاعات ما از مناطق و دوران‏هاى مختلف، نمى‏توان فهرست کاملى از متون تاریخ‏نگارى ارائه داد. در آغاز بحث تاکید بر این نکته ضرورى است که در گزینش آثار تاریخى براى بحث‏یا چاپ، همانند آثار ادبى معیار واحدى وجود ندارد. هر چند که ارزش عقلانى یا هنرى یک اثر مى‏تواند در گزینش آن مؤثر باشد و نوشته‏هایى نیز از جهت‏سندى اهمیت‏خاص دارند، اما بدیهى است که تدوین دوباره گذشته مهم‏ترین فایده یک اثر تاریخى است; به عبارتى حتى نوشته‏اى که از ارزش حد متوسط برخوردار است، مى‏تواند مورد توجه باشد. باید به یادداشت که در تدوین مجدد تاریخ، نوشته‏هایى که متضمن شاهد مستقیم‏اند نسبت‏به تالیفات متاخرتر از اولویت‏برخوردارند. (البته این امر که نوشته‏هاى متاخر ممکن است‏حاوى شواهد بنیادى باشند، از این مورد مستثنا است).
‏«تاریخ‏» بهترین کلمه عربى است که براى ترجمه [ history‏ ] به کار برده شده است. هر چند که از نظر ریشه لغوى ابهاماتى وجود دارد اما آن در مورد روایت‏هاى تاریخى و فرهنگ‏هاى زندگى‏نامه‏اى به کار برده مى‏شود. اما در هر دو مقوله نوشته‏هایى وجود دارد که نمى‏توان آن‏ها را تاریخ نامید. لغات دیگرى مانند «اخبار»، «سیره‏» و «طبقات‏» در مقابل تاریخ قرار دارند که براى نوشته‏هایى مشابه با آثار تاریخى به کار برده مى‏شوند. به نظر نمى‏رسد تا قرن سوم هجرى که تاریخ به صورت علم مدون درآمد، خود کلمه تاریخ در نوشته‏ها استفاده شده باشد. چند نسخه خطى قدیمى نیز با عنوان تاریخ آغاز مى‏شوند که احتمالا این وجه تسمیه را نسخه برداران متاخر به آن‏ها افزوده‏اند.
‏از آغاز تا زمان طبرى
‏در حقیقت تعیین زمان پیدایش خاستگاه‏هاى تاریخ نگارى اسمى - عربى آسان نیست، با این حال بدیهى است که منابع تاریخ‏نگارى از دیگر شاخه‏هاى ادبى و فرهنگى دو قرن نخستین اسلامى تفکیک ناپذیرند. اگر چه ممکن است‏برحسب تصادف، حدیث مواد کار تاریخ نویسى را فراهم کند، اما کار برد آن با حدیث‏بسیار متفاوت است. «مغازى‏» و «سیره‏» دیگر مواد تاریخ مى‏باشند. سزگین (2) معتقد است مغازى ادامه و شکل اسلامى شده «ایام العرب‏» مى‏باشد که بیشتر به انتقال خاطره‏اى با شکوه یا حادثه‏اى مهم به نسل‏هاى بعد پرداخته است. اما این انتقال مستلزم آگاهى از انساب خاندانى و قبیله‏اى یا تدوین دوباره آن‏هااست ; انسابى که از زمان ظهور اسلام در میزان پرداخت عطایا و یا دیگر منافع مالى مؤثر بود. هر چند مغازى و سیره به زندگى و زمان پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم مربوط بودند، اما به سهولت مى‏توان دید که در عصر بعد گرایشى به ثبت‏حوادث مشابه به وجود آمد که تقریبا داراى پى‏آمدهاى یکسانى بود و سطح درک امت تازه تاسیس را از مشکلاتى که بعدها با آن روبه‏رو شدند، بالا برد. باید یادآور شد رساله‏هاى کوچکى که اخیرا محققان بدان‏ها دست‏یافته‏اند با باز سازى پیشرفت‏بنیادى باورهاى اسلامى ارتباط دارند. (3) درگیرى‏هاى نخستین میان مسلمانان - مانند درگیرى [امام] على‏علیه السلام با معاویه - سیاسى و مذهبى بود و طبعا نخستین نوشته‏ها درباره این درگیرى‏ها، ملاحظات مکرر تاریخى را در برداشت. در حقیقت، تاریخ‏نگارى به‏تدریج‏به‏سوى استقلال بیشتر پیش رفت، اما نمى‏توان انکار کرد که زمانى طولانى با این نوع مسائل درگیر بود.
‏در آغاز، هنگامى که هنوز خط عربى در مرحله مقدماتى بود، احادیث معتبر به طور شفاهى یا در نهایت‏به وسیله چند یادداشت مختصر انتقال مى‏یافتند. خلافت عبدالملک (حک 65-88ق) دوران اوج رشد تاریخ و حدیث‏بود. براى مدتى حدیث و مغازى تنها ابزار انتقال خبر بودند، به این ترتیب که: اغلب روایات پراکنده و متفرق یا از شاهدان حوادث و یا از واسطه‏هایى که با چنین شاهدانى ارتباط یافته و از آنان کسب اطلاع مى‏کردند، جمع‏آورى مى‏شد. روش محدثان تا مدت‏ها در حوزه‏هایى از تاریخ مورد استفاده قرار مى‏گرفت.
‏به هر روى مى‏توان تصور کرد که نویسنده حادثه‏اى به دلیل سهولت و یا نظر خاص خود، دنبال منابع متعلق به گروه سیاسى - اجتماعى خویش باشد و از این‏جا برخى اختلافات میان روایات پدید آمد که در محیطهاى متفاوت مدینه، دمشق (مرکز امویان) ، بصره و کوفه (شهرهاى پادگانى عراق) مکتوب شده‏اند. در عراق نیز ، هم گروه‏هاى متعدد قبیله‏اى دور از مرکز قدرت و هم نویسندگانى که خود را به این گروه‏ها منتسب مى‏ساختند، حضور داشتند، بنابراین آنان حوادث را با تفاسیر خود باز مى‏آفریدند و سعى داشتند در شرح حوادث، تفسیر«ازد»، «تمیم‏» یا دیگران نمایان و متمایز باشد. (4) با این همه، نباید در چنین مواردى اغراق کرد، زیرا قبایل در تماس نزدیک با یکدیگر بودند و گاه با هم یکى مى‏شدند; از سوى دیگر نخستین راوى یا حداقل واسطه‏هاى بلافصل او، به سختى مى‏توانستند به روایت مطلبى نیفزایند، یا حتى در مواردى شرح گروه خود را با تفاسیر دیگر گروه‏ها ترکیب نکنند.
‏رساله‏هایى کوچک و بسیار محدود را که در چنین شرایطى نوشته‏اند مى‏توان به دو دسته که تفاوت چندانى نیز با هم ندارند، تقسیم کرد: دسته‏اى از آن‏ها به حوادث ویژه (اخبار) و گروه دیگر به روایات مربوط به حوادث مى‏پرداختند. به جز موارد استثنایى، هیچ کوششى براى یکى ساختن چنین روایاتى در قالب وقایع شمارى انجام نشده‏است. تدوین دوباره این نوشته‏هاى کوچک قدیمى - که اغلب به دوران امویان و دوران آغازین عباسیان محدود است - چندان ساده نیست، زیرا رساله‏هاى کوچک که استنساخ نشده‏اند در نوشته‏هاى بزرگ‏تر و بهتر تحلیل رفته و فقط آثار مکتوب متاخر رونویسى شده‏اند، بنابراین نوشته‏هاى نخستین فراموش شده و به تدریج از بین رفته‏اند. بسیارى از این نوشته‏ها براساس الگویى واحد و براى استفاده امیر یا کسانى که به تاریخ توجه داشتند، بر روى اوراقى پراکنده تحریر شده‏اند. مشکل مضاعف را مؤلفانى به وجود مى‏آوردند که به رساله مختصر خود عنوانى دقیق نمى‏دادند، یا نسخه بردارانى که رساله‏ها را جرح و تعدیل مى‏کردند و یا همان عنوان را هم به نوشته‏اى کامل و هم به فصلى از کتاب اختصاص مى‏دادند. با این همه، بى‏مبالاتى‏هاى دیگرى نیز در اطلاعات ماخلاهایى ایجاد کرده است. در پایان قرون وسطى در مصر تمایلاتى به استفاده از منابع اصلى پیدا شد که براى مستندسازى پژوهش‏ها مطلوب بود; به ویژه در مورد ابن حجر عسقلانى مؤلف «الاصابه فى تمییز الصحابه‏». این امر نشان داد که هنوز احتمال پیدا شدن آثار کهن وجود دارد. به نظر مى‏رسد در قرون وسطى تاریخ‏نگارى صورى نیز، در مورد روایات به استفاده از منابع گرایش داشت. اطلاعات ما براساس نقل‏هاى مورخان و در راس همه نویسندگان همان قرن است که مطالب خود را از نوشته‏هاى دیگر تدوین مى‏کردند. البته منظور نویسندگانى است که نقل قول‏هاى مستند و از نظر لفظى درست را به کار مى‏بردند، نه نویسندگانى که روایت‏خلاصه شده‏اى را بدون هیچ استنادى نقل مى‏کردند. بنابراین مشکل عمده، موثق بودن نقل قول‏ها و خلاصه‏هاى گزینش شده‏است. البته با مقایسه روایات نقل شده نویسندگان منابع اصلى با یکدیگر و در موارد استثنایى مقایسه آن‏ها با متن اصلى که ممکن است‏به طور اتفاقى باقى مانده باشد، مى‏توان به میزان اعتبار آن‏ها پى‏برد. (5)
‏ویژگى آثار نخستین این است که از طریق راویان محلى یا راویان دیگر، بروز خارجى پیدا کرده‏اند. هر چند نبایستى آثار تاریخى از دیگر نوشته‏ها جدا شود، اما مورخان استقلال کسب کردند و ایده خاص نویسنده از مطلب اصلى جدا شد. در اسلام و مسیحیت‏با گرایش بسیارى از محققان به اصول متعدد علمى، این وضعیت تقویت‏شد، هر چند نسل‏هاى بعدى پاى‏بند تمام اصول نبودند و زمانى که در حوزه علوم، تقسیم کار به وجود آمده بود، فردى مانند طبرى هم مى‏توانست مؤلف تاریخ باشد و هم مفسر قرآن. با وجود این، علوم نسبت‏به امروز انشعاب کمترى داشت اما شیوه‏هاى کار از اصول متفاوتى برخوردار بود.
‏در نیمه قرن دوم هجرى، نخستین آثار بزرگ فقهى تکامل یافتند. در کنار نویسندگانى که به‏طور منظم[مطالبى را] به شیوه پرسش و پاسخ نگاشتند، افرادى مانند ابویوسف که شغل ادارى معینى داشتند، در کتاب «الخراج‏» گاه ضمن سخنان خود، روایات مربوط به رفتار خلیفه یا حاکمى به‏ویژه عمربن‏خطاب (حک 13-23ق) را مى‏گنجاندند. بنابراین از همان زمان احادیثى با عنوان حدیث نبوى انتشار یافت. نویسندگان دیگر با روشى نه چندان متفاوت با روش‏هاى فقهى، به کمک احادیث مستند، درباره حادثه یا موضوعى واحد مجموعه‏هاى مختصرى را تالیف کردند. «کتاب الرده‏» تالیف «وثیمه‏» (که لباس تجار ایرانى به تن داشت و احتمالا ایرانى و متولد فسا بود) و «وقعة الصفین‏» نوشته «نصربن مزاحم منقرى‏» نخستین آثار به دست آمده از این نوع مى‏باشند. ممکن است‏به علت ضدیت‏با عباسیان و طرفدارى از امویان، چندین خلیفه اموى مورد توجه مؤلفان قرار گرفته باشند، همانند «ابن عبدالحکم‏» که توجه بیشترى به عمربن عبدالعزیز داشت. چنین تمایلاتى دخالت علایق سیاسى - مذهبى را در نوشتن تاریخ ممکن مى‏سازد. با این حال جاى تعجب نیست که در تقریرات شیعى، آثارى درباره [امام] حسین‏علیه السلام و شهادت غم‏انگیز او (6) و هم‏چنین روایات مختصرى درباره قیام مختار ابوعبید ثقفى تالیف شده باشد. نویسندگانى نیز داستان‏هاى فتنه‏هاى دوران آغازین اسلامى را تدوین کرده‏اند. این احتمال (کاملا حدسى) وجود دارد که این آثار با التهاب ناشى از روى کار آمدن عباسیان ارتباط داشته‏باشند.
‏متون مربوط به «فتوح‏» تقریبا همان زمان تکمیل شدند. مهم‏ترین فرد در زمینه فتوح، واقدى است که مجموعه‏اى از مغازى را گردآورد و در ادامه آن فتوح را نگاشت. امروزه فتوح واقدى به طور کامل در دست نیست و تنها بخش‏هاى پراکنده کوچکى از آن در دیگر کتاب‏هاى فتوح باقى مانده‏است. تمام شواهد نشان مى‏دهند که روایات او بسیار تخیلى بوده و مستند نمى‏باشند تا تاییدى بر اصل مستند سازى در نظر واقدى باشد. تنها محرک مطالعه تاریخ فتوحات، علاقه‏مندى به حکایات نادر و یا تفاخر طلبى امت و یا گروهى از آن نبود، بلکه هدف، استنباط اصول دقیق علمى و شیوه‏هاى فقهى براى تدوین قانون حکومتى بود. وجود احادیث زیاد در آثار تاریخى و رساله‏هاى فقهى به وضوح این امر را ثابت مى‏کند. «فتوح ابن عبدالحکم‏» به فتح مصر و مغرب و اندلس اختصاص یافته است. (7) رساله مشهور «بلاذرى‏» درباره فتوح، مشابه فتوح ابن عبدالحکم، اما متاخرتر و گسترده‏تر از آن است. بلاذرى در پایان به نهادهایى مى‏پردازد که پس از فتوح گسترش یافته‏اند، از جمله فصل مشهور آن به خاستگاه‏هاى ضرب سکه اسلامى اختصاص دارد که تنها خبر معتبر از این موضوع است و باید از قرنى به قرن دیگر تا زمان حاضر از آن استفاده شده‏باشد.
‏اندکى پیش از نیمه قرن دوم هجرى چندین نوشته مهم به‏دست آمده‏است; زمانى که سیره (شرح حال پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم) و نخستین مجموعه‏هاى متنوع فقهى تکمیل شدند که رابطه آن‏ها با تاریخ بررسى خواهد شد. «زهرى‏» (8) - محدثى که به تاریخ گرایش داشت - اندکى پیش از سقوط امویان و «عوانه‏» و «ابومخنف‏» تقریبا همزمان با به قدرت رسیدن عباسیان به نوشتن پرداختند. همزمان مؤلفانى حوادث متعدد را در یک روایت ممتد به هم پیوند دادند که در این نوع تالیف، توجه بیشتر به ترتیب زمانى ضرورى بود. با وجود این، آنان چگونگى احیاى منابع تاریخ خود را در سیر تحول تاریخ بشر ذکر نکرده‏اند. آنان شرح حال پیامبرانى را که نامشان در قرآن آمده بود پشت‏سر هم ذکر مى‏کردند که سرانجام به محمدصلى الله علیه وآله وسلم مى‏رسید. با توجه به چند روایت معتبر به نظر مى‏رسد ابن اسحاق نیز به این شیوه کار کرده باشد.
‏قرآن نقطه آغاز روایت تاریخ پیش از اسلام بود، اما اطلاعات بیشترى درباره آن دوران ارائه نمى‏داد. پس ضرورى بود تا اطلاعات لازم از روایات و نوشته‏هاى غیر مسلمانانى کسب شود که قبلا با وحى در ارتباط بودند. البته نمى‏توان احتمال داد که حتى یک نویسنده مسلمان عرب، تورات و انجیل را به زمان اصلى خوانده باشد یا تاریخ‏هاى عمومى مسیحیان را که در قرون پیش از اسلام تکمیل شده بودند، شناخته باشد. اما تازه مسلمانان بومى مى‏توانستند ترجمه‏هایى - حتى از متون فلسفى و علمى - انجام دهند. در تاریخ عمومى، نویسندگان به دلیل عدم دسترسى مستقیم به کتاب‏هاى مقدس، مجبور بودند به روایات شفاهى تازه مسلمانان هم‏نژاد خود اکتفا کنند و به‏ندرت مى‏توانستند میان آن‏ها و نوشته‏هاى جعلى که همان زمان در شرق منتشر مى‏شد، تفاوت گذارند. بنابراین تمام متون «اسرائیلیات‏» (9) و «قصص الانبیاء» (10) شکل گرفتند.
‏عرب‏ها به اجداد خود در دوران جاهلى کمترین علاقه‏اى نداشتند، اما با دیگر اخلاف ابراهیم در تماس بودند از این‏رو آنان وارث ادبیات دوگانه‏اى شدند که قسمتى از آن به عقاید کهن و قسمت دیگر به شجره‏نامه‏هاى قبیله‏اى اختصاص داشت. برجسته‏ترین نامى که با انساب پیوند یافت «هشام کلبى‏» بود.
‏سرانجام، ایرانیان - که نیاکان خود را به یاد داشتند و براى تجلیل آنان در نظر اربابان جدید خود، به ویژه براى این اربابان - مى‏کوشیدند «خداى نامه‏»هاى باستانى خود را به عربى ترجمه کردند. احتمالا «ابن مقفع‏» پس از جلوس عباسیان، به نگارش آن اقدام کرد.
‏از این پس نویسندگان عرب تاریخ‏هاى مقدم بردوران اسلامى را با تاریخ کتاب مقدس، و دیگر قسمت‏ها را با تاریخ ایرانیان تکمیل کردند. طبیعتا در ارائه تاریخ‏هاى مرتبط با مسلمانان، این امر، پیشرفت اندکى محسوب مى‏شد، ایجاد نظم سال شمارانه میان این تکه‏ها به سختى امکان‏پذیر است. با این حال به نظر نمى‏رسد این فرض صحیح باشد که در تاریخ‏انگارى اسلامى متون غیر عربى تاثیر قاطعى داشته باشند، هر چند ممکن است که این متون به ایجاد جو همدلى دیگر ملت‏ها با مسلمانان منجر شود، اما هر پیشرفتى در این زمینه نتیجه مستقیم نیازهاى دنیاى اسلامى - عربى بود. (باید یادآور شد که برخلاف علوم یونان، محققان و مؤلفان، اغلب میراث‏هاى تاریخ روم را بسط داده و به تاریخ یونان بى‏توجه بودند).
‏از آن‏چه گفته شد برمى‏آید که تمام نویسندگان نخستین تاریخ، از عرب‏ها و موالى (عراقیان عرب زبان) بودند. ورود خراسانیان (مهم‏ترین عامل شهرى و نظامى) در حکومت عباسیان به صحنه قدرت، که به سرعت عرب زبان شده بودند، از قرن سوم به بعد به پیدا شدن مؤلفان ایرانى منجر شد. آن‏ها شیوه‏هاى خاص خود را حفظ کرده یا توسعه دادند، بنابراین روش‏هاى متعدد در تاریخ‏نگارى در کنار هم حضور داشتند.
‏در طى این دوره‏ها شاخه تازه‏اى در تاریخ‏نگارى پیداشد که بلافاصله با شاهکارى به اوج رسید. ضرورى بود تا در یک پژوهش عمومى بتوان به همه اطلاعات ممکن درباره رهبران دو قرن گذشته اسلامى دست‏یافت تا هم جایگاه آنان در تاریخ تعیین شود و هم سندیت آن‏ها در انتقال حدیث ارزیابى گردد. «ابن سعد» این نیاز را احساس کرد. نوشته او درباره اشخاص مورد مطالعه‏اش، در طبقه‏هایى مطابق با نسل‏هاى افراد مرتب شده بود که او به همین دلیل آن کتاب را «طبقات‏» خواند. این مجموعه حجیم نه تنها به سبب ارزش ذاتى خود اهمیتى غیر قابل وصف دارد، بلکه تنها منبعى است که اطلاعاتى را براى ما مهیا کرده که در اخبار منابع پیشین، اصلاح و تعدیل و درنوشته‏هاى بعدى منجر به تغییر دیدگاه شده‏است. «الانساب‏» بلاذرى طبقات دو نسل پس از نوشته ابن سعد را آورده که در بخش‏هایى با طبقات ابن سعد قابل مقایسه است. بلاذرى نویسنده‏اى است که به موقع خود، به آن خواهیم پرداخت. در مقایسه با طبقات ابن سعد «کتاب انساب الاشراف‏» به سبب شیفتگى زیاد به خلفاى اموى و اطرافیانشان، ویژگى خاص دارد.
‏درباره زمان و چگونگى پیداشدن نظریه تالیف تاریخ متوالى ، اطلاعات اندکى در دست است. دنیاى اسلام به طور مستقل این نیاز را احساس کرد، زیرا تفسیر اخبار مسئله‏اى مهم بود که با وجود داشتن اطلاعات مفصل، هنوز ابزارى را براى تفسیر متون در اختیار نداشت. احتمالا در این شیوه از شواهد باقى مانده در دسترس نیز بهره‏گرفته شد اما مطالعه عمیق تاریخ‏هاى موجود متاخر، به‏ویژه کتاب طبرى، امکان تفاوت گذاشتن میان منابع شفاهى و مکتوب مورد استفاده مؤلفان نخستین را فراهم مى‏سازد. کهن‏ترین تاریخ باقى مانده از آن‏«خلیفة بن خیاط‏» است که درباره آن بحث‏خواهد شد، اما بدیهى است که او در این شیوه پیشگامانى داشت.
‏نویسندگان نخستین، اغلب حوادث سال‏هاى آغازین اسلامى را نگاشته و جانشینان آنان نیز ادامه همان حوادث را ثبت کرده‏اند. با این همه، درمورد اهمیت تاریخى، اولویت‏به حوادث دهه‏هاى نخستین اسلام داده شد. این دهه‏ها در آثار مکتوب، حجم بسیارى را اشغال کرده‏بود، زیرا احادیث انبوهى درباره آن‏ها گردآورى شده بود. البته دلیل اصلى رجحان این دهه‏ها در شکل‏گیرى و حیات جامعه اسلامى نهفته است; حوادث آغازین، مشکلات بنیانى سیاسى - مذهبى را پیش کشید که حل آن‏ها به ادامه همان حوادث کمک کرد.
‏گفتن این سخن بسیار پیش پا افتاده است که اغلب تمدن‏ها به متون تاریخى متخلق مى‏باشند; متونى که تنها به «جنگ‏ها و پادشاهان‏» مى‏پردازند. در حقیقت‏با وجود اغماض زیاد، بیشتر متون تاریخى عربى - اسلامى را جنگ‏هاى خارجى و اختلافات داخلى پر کرده بود. اما این سخن به‏جا است که بسیارى از این اختلاف عقیده‏ها تاثیر سیاسى - مذهبى مدت‏دارى داشتند.
‏به طور خلاصه، اگر سیر تاریخ را همان طور که وقایع نامه‏هاى بعدى ارائه داده‏اند در نظر بگیریم، این نتیجه به دست مى‏آید که یافتن مورخ براى حوادث، حتى در مهم‏ترین آن‏ها، دور از انتظار است. این امر در مورد انقلاب عباسیان نیز صادق است. به نظر مى‏رسد با وجود مکتوبات مجادله‏آمیز، نخستین روایت جامع درباره عباسیان، حدود سه ربع قرن پس از واقعه و متعلق به «ابن نطاح‏» مى‏باشد. این اثر در یک نسخه خطى گمنام کشف شد و با عنوان «اخبار آل عباس‏» و یا «اخبار الدولة العباسیه‏» چاپ شد. (11) باید تاکید کرد این اثر (که باید آن را اصلى دانست) سندى است که در محتوا با مطلب نویسندگان عراقى (که به تواتر به ما رسیده‏است) تفاوت چندانى ندارد و تنها درنوشته‏یک نویسنده متاخرتر، به نام مستعار خراسانى، تا دو قرن بعد حفظ شده است. عبدالعزیز الدورى اثر به دست آمده را منسوب به ادعاى خلافت و امامت عباسیان از طریق وارثت جنبش محمدبن حنفیه و ابوهاشم مى‏داند. اما مهدى، سومین خلیفه عباسى (حک، 158-169ق) حقوق خلافت را میراث خاندان اعلام کرد. (12)
‏مؤلفان اخبار، مانند نویسندگان حدیث - که اغلب یکى و یا شبیه هم بودند - به احزاب و تحریکات آن‏ها وابسته بودند. احتمالا جهت‏گیرى متقابل احزاب در مقابل یکدیگر مهم‏ترین محرک نویسندگان در گزینش و نوشتن حوادث بود. پرداختن به این امر که در نظر مؤلفان چه کسانى خواهند بود، ارزش چندانى نداشت. به هر حال نباید در این جنبه نوشته‏ها اغراق شود، زیرا با وجود رقابت‏هاى آنان هنوز تقسیم‏بندى فرقه‏اى نمود بارزى پیدا نکرده بود. البته بعدها تقسیمات فرقه‏اى به وجود آمد. بدیهى است کسانى که از این زمان سنى یا شیعه نامیده شدند، احادیث را براساس اعتبار طبقه اشخاص مى‏پذیرفتند. این بدان معنا است که میان شواهد سندى مورد استفاده جانشینان امویان - یعنى عباسیان و شیعیان نخستین - تمایز ساختارى وجود ندارد، به دریج‏به موازات تالیف آثارى با حوزه گسترده‏تر، نوشته‏هایى به منظور اختصاص بیشتر به فرقه‏هایى از مردم پیدا شد.
‏ارائه مواد تاریخى براساس ترتیب زمانى، سبب تنظیم وقایع به شکل سالنامه‏ها شد که در آن‏ها وقایع به صورت سال به سال ذکر مى‏شد. این نظام تالیفى در کتاب‏هاى قبل از اسلام و کتاب‏هاى اروپایى قرون وسطى رایج‏بود. شاید گفتن این نکته سبب تناقض شود که نویسندگان عرب - البته نه همه آن‏ها - با آگاهى مجملى از رواج شیوه فوق، به این ضابطه نوشتارى رسیدند. البته باید متذکر شد که منظور سال قمرى است نه سال شمسى. در واقع - همان طور که معلوم است - اعراب مسلمان از آغاز براى اهداف ادارى خود «هجرت‏» را به عنوان مبدا تاریخ پذیرفتند. کهن‏ترین اوراق پراکنده دوره اسلامى این مطلب را ثابت مى‏کند. اساسا اگر چه قسمت اعظم اطلاعات مورخان به طور شفاهى و بدون تاریخ دقیق به دست آمده‏است، اما هنگامى که آنان با اسناد مکتوب ادارى تاریخ دار برخورد کردند آن اسناد را در متون خود با همان تاریخ به کار بردند. «تاریخ خلیفة بن خیاط‏» که اخیرا بررسى و چاپ شده‏است و سال شمار گم شده «ابوالحسن زیادى‏» دو نمونه بسیار قدیمى مى‏باشند که در آن‏ها نمودى از سال شمارها را مى‏یابیم و به اواسط قرن سوم باز مى‏گردند. این مجموعه «تاریخ على السنین‏» نام داشت که بر نوعى نوآورى در تاریخ دلالت مى‏کند. بنابراین، شکل سالنامه‏اى ارائه حوادث در قسمت عمده تاریخ‏نگارى و در نوشته‏هاى اسنادى که چندان اقتضاى این شیوه را نداشتند، به کار برده شد. اما سالنامه‏ها دیگر، شامل تقسیمات تاریخى حکومت‏ها یا دولت‏ها نبود. این نوع ترتیب حوادث ، مراجعات هم عرض به نوشته‏ها و پیدا کردن وقایع مشابه را در هر کدام از نوشته‏ها آسان مى‏نمود. با این حال در برخى کشورها از جمله ایران و مصر، خود حکومت‏ها با جامعیت‏بیشتر و بدون در نظر گرفتن دیگر تمایزات سال شمارانه با تاریخ برخورد مى‏کردند.

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تاریخ هنر و اقسام علوم اسلامی 50 ص

تحقیق تاریخ هنر و اقسام علوم اسلامی 50 ص

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 42
حجم فایل: 33 کیلوبایت
قیمت: 10000 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 42 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

1
‏علم منطق
‏یکی از علومی که از جهان خارج دارد حوزه فرهنگ اسلامی شد و پذیر ش عمومی یافت و حتی به عنوان مقدمه ای بر علوم دینی جزء علوم دینی قرار گرفت علم منطق است.
‏علم منطق از متون یونانی ترجمه شد، واضح و مدون این علم از سلطاطالیس یونانی است. این علم در میان مسلمین نفوذ و گسترش فوق العاده یافت اضافاتی بر آن شد و بر سر حدکمال رسید.
‏بزرگترین منطق های ارسطویی که در میان مسلمین تدوین شد منطق الشفای بوعلی سینا است .
‏منطق الشفا چندین برابر منطق خود ارسطو است . متن یونانی، ترجمه عربی و هم ترجمه دیگر منطق ارسطو به زبانهای دیگر اکنون در دست است . منطق ارسطو را ضین بن اسحاق ترجمه کرد و اکنون عین ترجمه موجود است .
‏در قرون جدید به وسیله فرانسیس بیکن انگلیسی و دکارت فرانسوی منطق ارسطویی سخت مورد هجوم و ایراد قرار گرفته سالها و بلکه در سه قرن گذشته در حالیکه اروپا ایمان خود را به منطق ارسطویی به کلی از دست داده بود تدریجاً از شدت حمله و هجوم به آن کاسته شد . برای ما لازم است نه مانند عده ای چشم بسته منطق ارسطویی را ینپذیریم و همچنین مانند عده ای دیگر چشم بسته آن را محکوم نکنیم بلکه تحقیق کنیم و ببینیم ارزشی که منطق ارسطویی برای خود قایل است چه ارزشی است . ناچاراً باید آن را تعریف کنیم .
‏تعریف منطق
‏((منطق قانون صحیح فکر کردن است )) یعنی قواعد و قوانین منطقی به نزدیک مقیاس و معیار و آلت سنجش است که هرگاه بخواهیم درباره برخی از موضوعات علمی یا فلسفی تفکر و استدلال کنیم باید استدلال خود را با این مقیاس ها و معیارها بسنجیم و ارزیابی کنیم که به طور غلط نتیجه گیری نکنیم .
1
‏علم منطق
‏یکی از علومی که از جهان خارج دارد حوزه فرهنگ اسلامی شد و پذیر ش عمومی یافت و حتی به عنوان مقدمه ای بر علوم دینی جزء علوم دینی قرار گرفت علم منطق است.
‏علم منطق از متون یونانی ترجمه شد، واضح و مدون این علم از سلطاطالیس یونانی است. این علم در میان مسلمین نفوذ و گسترش فوق العاده یافت اضافاتی بر آن شد و بر سر حدکمال رسید.
‏بزرگترین منطق های ارسطویی که در میان مسلمین تدوین شد منطق الشفای بوعلی سینا است .
‏منطق الشفا چندین برابر منطق خود ارسطو است . متن یونانی، ترجمه عربی و هم ترجمه دیگر منطق ارسطو به زبانهای دیگر اکنون در دست است . منطق ارسطو را ضین بن اسحاق ترجمه کرد و اکنون عین ترجمه موجود است .
‏در قرون جدید به وسیله فرانسیس بیکن انگلیسی و دکارت فرانسوی منطق ارسطویی سخت مورد هجوم و ایراد قرار گرفته سالها و بلکه در سه قرن گذشته در حالیکه اروپا ایمان خود را به منطق ارسطویی به کلی از دست داده بود تدریجاً از شدت حمله و هجوم به آن کاسته شد . برای ما لازم است نه مانند عده ای چشم بسته منطق ارسطویی را ینپذیریم و همچنین مانند عده ای دیگر چشم بسته آن را محکوم نکنیم بلکه تحقیق کنیم و ببینیم ارزشی که منطق ارسطویی برای خود قایل است چه ارزشی است . ناچاراً باید آن را تعریف کنیم .
‏تعریف منطق
‏((منطق قانون صحیح فکر کردن است )) یعنی قواعد و قوانین منطقی به نزدیک مقیاس و معیار و آلت سنجش است که هرگاه بخواهیم درباره برخی از موضوعات علمی یا فلسفی تفکر و استدلال کنیم باید استدلال خود را با این مقیاس ها و معیارها بسنجیم و ارزیابی کنیم که به طور غلط نتیجه گیری نکنیم .
2
‏فایده منطق
‏ از تعریفی که برای منطق ذکر کردیم فایده منطق جلوگیری ذهن است از خطایی در تفکر با در اینجا لازم است فکر و تفکر را تعریف کنیم زیرا تا تعریف فکر ، به مفهومی که منطق در نظر دارد روشن نشود، ابراز بودن منطق برای فکر و به عبارت دیگر ((خطاسنج)) بودن علم منطق برای فکر ، روشن نمی شود.
‏تفکر عبارت است از مربوط کردن چند معصوم به یکدیگر برای به دست آوردن معلوم جدید و تبدیل کردن یک مجهول به معلوم .
‏در حقیقت تفکر عبارت است از سیر و حرکت ذهن از یک مطلوب مجهول به سوی یک سلسله مقدمات معلوم و سپس حرکت از آن مقدمات معلوم به سوی آن مطلوب برای تبدیل آن به معلوم .
‏ذهن معلومات خویش مجهولی را تبدیل به معلوم می کند و باید به آن معلومات شکل و نظم و صورت خاص اساساً عمل فکر کردن چیزی جز نظم دادن به معلومات و پایه قراردادن آنها برای کشف یک امر جدید نیست پس وقتی که می گوییم منطق قانون صحیح فکر کردن است و ازطرف دیگر می گوییم فکر عبارت است از حرکت و سیر ذهن از مقدمات به نتایج معنی اش این ‏می شود‏ که منطق کارش این است که قوانین درست حرکت کردن زمین را نشان می دهد.
‏پس کار منطق این است که حرکت ذهن را در عین تفکر تحت کنترل خود قرار دهد.
‏خطای ذهن
‏ ذهن هنگامی که تفکر می کند ممکن است صحیح عمل کند و ممکن است دچار خطا گردد. منشا خطا یکی از دو امر ذیل ممکن است باشد
‏1-آن مقدماتی که آنها را پایه قرار داده و معلوم فرض کرده خطا و اشتباه باشد یعنی مقدماتی که مصالح استدلال ما را تشکیل می دهد فاسد باشد.
‏2-نظم وشکل و صورتی که به مقدمات داده شده غلط باشد یعنی هرچند که مصالح استدلال ما درست باشد ولی شکل استدلال ما غلط است .
3
‏از مجموع آنچه گفته شد معلوم گشت که ارزش منطق ارسطویی این است که خطا سنج عمل فکر کردن است . یعنی خطاسنج صورت و شکل استدلالهای انسانی است . اما این که منطق چه قوانینی برای درست استدلال کردن عرضه می دارد مطلبی است که از تحقیق تفصیلی منطق روشن می شود.
‏موضوع منطق
‏موضوع علم عبارت است از آن چیزی که آن علم در اطراف آن بحث می کند و هر یک از مسایل آن علم را در نظر بگیریم خواهیم دید بیانی است از یکی از احوال و خواص و آثار آن .
‏در اینجا دو نظریه مطرح است ‏:
‏ 1-علت این امر این است که مسایل هر علمی بالاخره در اطراف یک حقیقت یعنی بحث می کند پس از این دو هر علمی نیازمند به موضوع است و تمایز علوم از یکدیگر نیز ناشی از تمایر موضوعات آن علوم است.
‏2-نظریه دوم این است که پیوند مسایل علوم با یکدیگر ناشی از آثار و فوایدی است که بر آنها مرتب می شود اکنون باید ‏ببینیم‏ موضوع علم منطق چیست و علم منطق در اطراف چه موضوعی بحث می کند؟
‏موضوع علم منطق عبارت است از ((معرف و حجت)) یعنی مسایل منطق یا درباره معرف ما یعنی تالیفات بحث می کند یا درباره حجت یعنی درباره استدلالها
‏علم منطق می خواهد به ما را‏ه‏ صحیح تعریف کردن و صحیح استدلال کردن را بیاموزد.
‏تصویر و تصدیق
‏منطقیین اسلامی بحث خود را در منطق از تعریف علم و ادراک آغاز می کنند و سپس آن را به دو قسم تصور و تصدیق تقسیم می نمایند و منطق را عموماً به دو بخش تقسیم می کنند بخش تصورات و بخش تصدیقات‏.‏ از نظر مننطقیین به دو قسم تقسیم می شود: 1-ضروری ‏یا بدیهی‏ 2-نظری یا اکتسابی

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

تحقیق تاریخ ولادت پیامبر 12 ص

تحقیق تاریخ ولادت پیامبر 12 ص

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .doc
تعداد صفحات: 12
حجم فایل: 17 کیلوبایت
قیمت: 10000 تومان

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 12 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏تاریخ ولادت ( سال ،‏‌‏ ماه ، روز )
‏در نزد مورخان ‏شیعه و اهل سنت مشهور است که ولادت آن بزرگوار در سال چهارم هجری و در مدینه ی منوره بوده است چنانچه در تاریخ زندگانی رسول خدا (ص) ‏نگاشته ایم ، و این قول را عموم اهل حدیث و تاریخ نیز نقل و انتخاب کرده اند ‏، از جمله علامه مجلسی ، شیخ مفید ، علی بن عیسی ادبلی ، ابوالفرج ، ابن شهر آشوب ، ‏ابن اثیر جزری و ابن حجر عسقلانی .
‏در مقابل مورخان دیگری ولادت آن حضرت را سال سوم هجری ذکر کرده اند ‏که از جمله ی علمای شیعه ، مرحوم کلینی (ره) و از دانشمندان اهل سنت واقدی و جمعی دیگرند. در مورد ماه و روز ولادت آن بزرگوار نیز شهود آن است که ولادت آن حضرت در پنجم ‏ماه شعبان بوده ، و این قولی است که عموم اهل حدیث و مورخانی که در بالا نامشان را ذکر کردیم اختیار کرده اند . اقوال دیگری نیز مانند سوم شعبان و آخر ربیع الاول و سیزدهم ماه رمضان نقل شده است . که این دو قول اخیر مشهور نیست . و اما قول سوم شعبان نیز از نظر ‏اهل تاریخ ضعیف تر از قول اول است . ولی مجلسی (ره) در بحارالانوار می گوید : ‏«‏الا شهر‏ فی ولادته صلوات الله علیه انه وله الثلاث خلون من شعبان . . . ‏»‏ یعنی : مشهورتر در ولادت آن حضرت‏ ‏سوم شعبان است . دلیلی کهبرای آن ذکر کرده است روایت شیخ در مصباح و توقیعی است که از ناحیه مقدسه برای ابوالقاسم بن علاء همدان ،‏‌‏ وکیل ‏حضرت عسکری (ع) صادر گردیده بود . البته این روایت به تنهایی نمی تواند دلیلی بر مشهورتر ‏این قول باشد ولی از آنجا که مرحوم مجلسی حریت فن حدیث و احاطری ایشان بر احادیث بیش از ما بوده گفتار ایشان در این باره مقبول است . و الله اعلم . . .
‏خوابی که ام الفضل دید :
‏ ابن حجر و دیگران روایت کرده اند که ام الفضل همسر عباس بن عبدالمطلب ،‏‌‏ عموی رسول خدا (ص) ،‏‌‏که نامش لبابه بوده است خوابی دید که موجب نگرانی و اضطراب‏ خاطر او گردید و برای تعبیر آن به نزد رسول خدا آمد و خواب خود را اینگونه بیان کرد ‏«‏رایت ان عضو امن اعضایک فی بیتی‏»‏ یعنی : در خواب دیدم عضوی از اعضای بدن شما در خانه ی من قرار گرفته است ؛ رسول خدا (ص) ‏خواب او را چنین تعبیر فرمود : ‏«‏تله فاطمه غلاما و تر ضعینه بلین قثم‏»‏ یعنی فاطمه پسری به دنیا می آورد ‏و تو او را به شیر ‏«‏قثم‏»‏ (کی از فرزندان عباس و لبابه) شیر خواهی داد . و طو‏لی نکشید که فاطمه (س) حسین (ع) را به دنیا آورد و لبابه او را به نزد خود برد .
‏ماجرای ولادت و نام گذاری :
‏در روایتی که برخی ‏از آنها در داستان ولادت سبط اکبر رسول خدا (ص) امام حسن مجتبی (ع) دکر شده و مرحوم صوق و دیگران آن ها را ‏ن‏قل کرده اند ، آم‏د‏ه است ‏که چوم حسین (ع) به دنیا آمد و او را به نزد رسول خدا (ص) بردند تا نامی ‏برای او‏ بگذار‏ند رسول خدا (ص) فرمودند : ‏«‏من در نامگذاری این فرزند ‏بر خدای عز و جل سبقت نمی گیرم . سپس جبرئیل نازل شد . عرض کرد : ‏»‏ یا محمد القی الا علی ‏یقرتک السلام و یقول لک علی منک کهارون من موسی ، سم ابنک هذا باسم ابن هارون‏»‏ یعنی : منزلت و مقام علی در نزد ‏تو همانند مقام و منزلت هارون نسبت به موسی است ؛‏‌‏ از این رو نام فرزند او را به نام فرزند هارون نامگذاری کن . رسول خدا از جبرئیل پرسید : نام فرزند هارون چه بوده ؟ ‏جبرئیل عرض کرد که : ‏«‏نام او شبیر بود‏»‏ . رسول خدا (ص) فرمود : ‏«‏زبان من عربی است
‏»‏ . جبرئیل عرض کرد : ‏«‏نام او را حس‏ی‏ن بگذار‏»‏ و رسول خدا این نام را برای فرزندش انتخاب فرمود .
‏رسول خدا (ص) از آینده ی غم انگیز و شهادت نوزاد خبر می دهد :
‏در روایت اهل سنت نیز نظیر روایتی که از اسماء دختر ‏عمیس و دیگران روایت شده و در آن ‏ها آمده است که اسماء می گوید : ‏«‏من حسین را به نزد رسول خدا بردم و در دامان آن حضرت نهادم و رسول خدا (ص) ‏گریست . من عرض کردم : ‏«‏پدرو مادرم به قربانت سبب گریه ی شما چیست ؟‏»‏ ‏حضرت فرمود : ‏«‏به راستی که این پسر مرا گروه ستمکاری از امت من خواهند کشت که خدای تعالی شفاعت مرا به آن‏ ‏ها نرساند . اسماء گوید : ‏رسول خدا (ص) به دنبال این سخن فرمود : ‏«‏ای اسماء این خبر را به فاطمه مده که تازه زاست و شنیدن این خبر غم انگیز برای او در این حالت مناسب نیست‏»‏ . نشیر این روایت در کتاب های حدیث شیعه با تفصیل بیشتری از آن حضرت ‏نقل شده که از آن جمله روایت امالی شیخ است که به سنه خود از اسما‏ء داستان ولادت حسین (ع) را نقل کرده است و در باره حسین (ع) می گوید : چون نوزاد را به نزد آن حضرت بردم رسول خدا (ص) فرمود : ‏«‏ای فرزند تو را در آینده سرگذشتی است . خدایا کشنده ی او را لعنت کن‏ ( و از رحمت خود دور فرما ) و این خبر را به فاطمه مده‏»‏ . اسماء می گوید که من نوزاد را بردم و در روز هفتم رسول خدا (ص) ‏به نزد من آمد و فرمود :‏«‏فرزندم‏ را بیاور‏»‏ من آن نوزاد را نزد رسول خدا (ص) آوردم و آن حضرت برای او عقیقه کرد، سرش را تراشید و هم وزن آن از نقره صدقه داد . ‏آ‏نگاه او را در دامان خود گذارد و گفت : ‏«‏ای اباعبدالله بر من ناگوار و دشوار است‏»‏ . این سخن را گفت و گریست . من عرض کردم : پدر و مادرم به قربانت ، هم امروز و هم روز نخست چنین کرده ،
‏‌‏ داستان چیست ؟ رسول خدا (ص) در پاسخ فرمود : ‏«‏می گریم ، برای فرزندم که او را گروهی ستمکار و کافر ‏از بنی امیه می کشند ، خدایشان‏ لعنت کند و شفاعت مرا در روز قیامت به ایشان نرساند . قاتل او مردی است که (حرمت)‏ دین را بشکند و خدای بزرگ را کافر شود‏»‏ . و به دنبال آن فرمود : ‏«‏خدایا من از تو درباره ‏دو‏ فرزند خود درخواست می کنم آنچه را ابراهیم درباره فرزندانش درخواست نمود ، خدایا این ‏دو‏ را ‏دوست دار و دوست دار هر کس که ایشان را دوست دارد ، و لعنت کن هر کس که ایشان را دشمن دارد ، به اندازه پری آسمان و زمین‏»‏ .
‏داستان فرشته ای که از برکت این مولود بزرگوار مورد لطف الهی قرار گرفت :
‏در روایت شیعه و اهل سنت با اختلاف بسیار و اجمال و تفصیل زیاد ،‏‌‏ داستانی از هبوط جیرئیل به همراه صفوفی از فرشتگان برای تهنیت به رسول خدا (ص) در مراسم ولادت امام حسین (ع) نقل شده که ما یکی از آن روایات را که مختصرتر از دیگران است برای شما بازگو گرده و در پایان به روایت دیگر اشاره می کنیم .
‏شیخ صدوق (ره) در کتاب امالی به سنه ش از امام صادق (ع) نقل کرده است که فرمود ‏ : ‏«‏هنگامی که حسین بن علی (ع)‏‌‏ به دنیا آمد خدای عز و جل حبرئیل را مامور کرد تا با هزار فرشته برای تبریک و تهنیت به رسول خدا (ص) بر زمین فرود ‏آ‏ید‏»‏. جبرئیل نیز طبق ماموریت الهی بر زمین هبوط کرد وبه جزیره ای رسیدکه فرشته ای به نام ‏«‏فطرس‏»‏ در آن به سر می برد که از حاملان عرش بود و بر اثر کندی در انجام فرمان الهی پر و بالش شکسته و در آن جزیره سقوط کرده بود ‏و هفتصد ‏سال ‏در آنجا به عبادت خدای تعالی مشغول بود . در این وقت فرشته ی مذبور که جبرئیل را مشاهده کرد ، پرسید :

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.