
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 24 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
1
«قانون برگزاری مناقصات»
مقدمه:
همیشه برای انجام هر کاری ابتدا باید هدف از انجام آن کار مشخص شود. انجام معامله و انعقاد قرارداد خود هدف نیست بلکه یک وسیله است. هدف کلی این است که یک مشکل یا یک مسئلهای وجود دارد که میخواهیم این مشکل را حل کنیم. بنابراین دنبال یک راهحل میگردیم که کاری انجام دهیم تا این مشکل حل بشود برای انجام این کار قرارداد می بندیم. در نتیجه هدف، انجام کار است. اغلب ماها فکر میکنیم که انجام معامله یا انعقاد قرارداد هدف نهایی است. به خاطر این که آنقدر در کارهایمان غرق شدهایم. به همین دلیل طرفین قرارداد میخواهند در این مبارزه برنده شوند. قرارداد را یک جنگ و میدان مبارزه میدانند در حالی که این اشتباه است و قرارداد فقط یک وسیله برای رسیدن به هدف که همان انجام کار برای رفع یک مشکل است، میباشد. معمولاً قرارداد از طریق انجام مناقصه و در نهایت پس از انتخاب فروشنده یا پیمانکار با انجام مذاکره صورت میگیرد. مذاکره ممکن است شفاهی (یعنی رو در رو) یا کتبی (یعنی مکاتبهای) باشد. در مذاکرات کسی امتیازی میدهد و دیگری امتیازی میگیرد و این دادن امتیاز و گرفتن امتیاز بستگی کامل به شرایط قبل از ورود به مناقصه و مذاکره دارد. بنابراین صرفاً انجام مذاکره تکلیف مذاکره را معین نمیکند. بلکه دو عامل اساسی شرایط قبل از ورود به مناقصه و مذاکره را تعیین میکند:
الف) میزان رقابت - هر چقدر میزان رقابت بیشتر باشد و به نحوی وارد مذاکره شویم که زمینة رقابت وجود داشته باشد، شرایط ما قبل از ورود به مذاکره مطلوبتر خواهد بود. دستهایمان پر است و کارتهای برندة بیشتری را در دست داریم و در نتیجه قرارداد را طوری تنظیم میکنیم که منفعت بیشتری برایمان داشته باشد. در شرایط رقابت کامل قیمتها مساوی هزینه تولید آخرین واحد (هزینه نهایی) است. (Marginal Cost) ® P=MC در شرایط رقابت کامل فروشندگان و تولیدکنندگان ناگزیر هستند قیمت را در حداقل ممکن که همان هزینه نهایی تولید است نگه دارند. مثلاً میخواهیم از بازار جهانی گندم خریداری کنیم که تقریباً در رقابت کامل است. قیمت این کالا را بورس تعیین میکند. رقابت بر دو نوع است: 1- رقابت کامل Perfect competition یا رقابت خالص Pure competition . 2- رقابت ناقص (monoplostic competition).
2
در شرایط رقابت کامل پنج شرط اساسی وجود دارد: 1) یکسان بودن کالاها 2) کوچک بودن هر خریدار یا فروشنده نیست به حجم بازار 3) عدم وجود محدودیتهای مصنوعی 4) قابلیت انتقال کالا و خدمات و منابع تولیدی از یک صنعت به صنعت دیگر 5) وجود اطلاعات کافی، کامل و شفاف از جزئیات شرایط اقتصادی بازار. اما در شرایط رقابت ناقص (monoplostic competition) فقط چند فروشنده یا تولیدکننده با همدیگر در بازار رقابت میکنند. رقابت این تولیدکنندگان در حدی نیست که قیمتها مساوی هزینههای تولید باشد در اینجا رقابت کامل وجود ندارد مثلاً اگر بخواهیم از بازار جهانی هواپیما خریداری کنیم با رقابت ناقص در بازار جهانی روبرو خواهیم شد و قطعاً قیمت بالاتر از MC هزینههای تولید است.
اما در شرایط انحصار(monopoly) فقط یک فروشنده وجود دارد. در این صورت فروشنده انحصارگر برای اعلام قیمت، بیشترین منفعت را برای خودش در نظر میگیرد و هیچ نیازی احساس نمیکند که قیمت را به حداقل برساند. مثلاً میخواهیم از بازار جهانی هواپیمای بوئینگ خریداری کنیم. در اینجا فقط شرکت بوئینگ است که این کالا را ارائه میکند.
مرحله نخست کار بسیار مهم است اگر از ابتدا کار به سمت ایجاد شرایط رقابتی حرکت کنیم نتیجة مناقصه و نهایتاً مذاکره مناسب و منصفانه خواهد بود و کارمان به خوبی انجام خواهد شد و برعکس اگر از لحظهای که شروع به تنظیم مشخصات فنی یا تدوین شرایط پیمانکاری کنیم شرایط رقابتی ایجاد نکرده باشیم نتیجه مناقصه و مذاکره نامطلوب و غیرمنصفانه خواهد بود. نتیجة مناقصه و مذاکره قطعاً به نفع ما نخواهد بود و کار برای ما بسیار گران تمام خواهد شد. وقتی میگوئیم هواپیمای بوئینگ میخواهیم و فقط شرکت بوئینگ این هواپیما را تولید میکند، یعنی رقابت مرده است ما در شرایط نامطلوب هستیم لذا مناقصه و مذاکره در اینجا معنی ندارد فقط یک امر تشریفانی و توصیفی است ما تکلیف قرارداد را از همان اول مشخص کردیم.
ب - میزان اطلاعاتی که طرفین از شرایط و وضعیت همدیگر دارند. میزان اطلاعاتی که ما از نحوة کار فروشندگان، حجم تولیدات و مشتریان بالقوه آنها داریم و همچنین میزان اطلاعاتی که فروشندگان از فعالیتها و میزان نیازمندی ما دارند، خیلی میتواند در قیمتها تأثیر بگذارد. بنابراین در نحوة دادن اطلاعات باید بسیار دقت کنیم.
این دو مورد مقدمات و شرایط قبل از ورود به مناقصه و مذاکره است که اگر خوب مدیریت کنیم، مناقصه و مذاکره خوبی خواهیم داشت
4
. در این صورت میتوان امتیاز گرفت و امتیاز داد و مذاکره معنی پیدا میکند. مراحل کار بشرح ذیل است:
تعریف صورت مسئله و ارائه راه حل - قبلاً گفتیم که قرارداد خودش هدف نیست بلکه یک مشکل یا مسئله وجود دارد که میخواهیم این مشکل را حل کنیم برای حل مشکل باید کاری انجام دهیم برای انجام کار باید قرارداد ببندیم بنابراین هدف نهایی انجام کار است. این مشکل یا مسئله را باید بتوانیم درست تعریف کنیم. فرض کنید وزارت نیرو مشکلی به نام نوسانات شدید برق دارد که مردم را خیلی اذیت میکند. این موضوع به عنوان صورت مسئله باید طوری تعریف شود که امکان ارائه راه حل منطقی برای آن وجود داشته باشد. راه حل این مشکل نصب ترانسفورماتور مناسب میباشد.
تعریف نیازها - ما باید بتوانیم نیازهای فنی خودمان را درست تعریف کنیم. نیازمندی را هیچ وقت نباید به صورت تجرید اندازهگیری نمود بلکه نیازمندی همیشه بایستی با توجه به توانمندی خودمان اندازهگیری شود، مثلاً نیازمندی ما چه نوع ترانسفورماتور است. ابتدا باید مشخصات فنی ترانسفورماتور را دقیقاً تعریف کنیم. ثانیاً توانمندی ما در تأمین این ترانسفورماتور مورد نیاز از خارج کشور چقدر است. آیا توانمندی این را داریم که خودمان این ترانسفورماتور را از خارج خریداری کنیم. آیا توانمندی ترتیبات حمل و ترخیص آن را داریم. آیا توانمندی نصب و راهاندازی این ترانسفورماتور را داریم. یا این که توان چنین کاری را نداریم و کس دیگر باید این کارها را انجام بدهد. (مثلاً کلید در دست ® Turn-key). اگر توانمندی و مدیریت لازم را در خودمان میبینیم، با افراد مختلف قراردادهای مختلف میبندیم. مثلاً با یکی قرارداد خرید، با یکی قرارداد حمل و ترخیص و با دیگری قرارداد نصب و راهاندازی میبندیم. مهم این است که نیازمندیهایمان را با توانمندیهایمان بسنجیم. در مثال قبل از یک مهندس مشاور میخواهیم که مشخصات فنی ترانسفورماتور مورد نیاز ما را دقیقاً تعریف کند این مهندس مشاور دو تا کار میتواند انجام دهد. 1) مشخصات فنی دقیق و محدودکننده تدوین کند. 2) مشخصات فنی به صورت کلی ارائه بدهد.
در نوع اول مشخصات دقیق است اما محدودکننده میباشد. مثلاً فقط از کمپانی زیمنس میتوان خریداری کرد. در این صورت از همین جا رقابت کشته شد و بقیه مراحل مناقصه و مذاکره بیمعنی است دیگر ارزیابی فنی معنا ندارد. ارزیابی مالی هم بیمعنی است چون فقط یک قیمت داریم.
5
بنابراین اگر در تعیین مشخصات فنی دقت نداشته باشیم و به صورت کلی مطرح نکنیم و محدود کرده باشد، بقیه مراحل مناقصه نمایشی است. یعنی از ابتدای کار مشخص است که برنده چه کسی است. تا آنجایی که میتوانیم باید شرایط محدودکننده را حذف نماییم. این مسئله بسیار ظریف است یعنی وقتی مشاورین مشخصات فنی را تعریف میکنند، در حقیقت برنده را مشخص میکنند.
در اینجا 3 علت میتوانند وجود داشته باشد که مهندسین مشاور مشخصات فنی را محدودکننده تعیین نمایند:
این که مهندسین مشاور به این نتیجه رسیده باشند که تولیدات فلان کارخانه (زیمنس) از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است و غیر از آن را نمیپذیرند.
در اثر بیسوادی مهندسین مشاور، مشخصات فنی محدودکننده مطرح میگردد. در این حالت متأسفانه مشاورین به جز این تولیدات، مشخصات فنی دیگری را ندیده و نمیشناسند.
در اثر سوء نیت مهندسین مشاور، مشخصات فنی محدودکننده مطرح میشود. قبلاً فروشندگان با مهندسین مشاور تماس گرفته و توافق آنان را با پرداخت رشوه و غیره جلب نمودهاند.
از طرف دیگر مشخصات فنی نباید زیاد پراکنده باشد که در این صورت پیشنهادات واصله قابل مقایسه نخواهند بود. یعنی مشخصات گیجکننده و سردرگمکننده نباید باشند. در این زمینه از کلمه Equivalent نیز نباید استفاده کرد چون این کلمه به معنای معادل و برابر است که باز هم درست نیست. بهترین کاری که در این گونه مواقع میتوانیم انجام دهیم مشخصات فنی کالای مورد نیاز را به صورت کاربردی (function) تعریف کنیم. مثلاً بگوئیم ماشینحسابی میخواهیم که چهار عمل اصلی را انجام دهد، جذر بگیرد و انتگرال را هم حل کند. تعریف دقیق مشخصات فنی سه حسن اصلی دارد.
1) باعث ایجاد رقابت میشود. 2) باعث تسهیل در مقایسه میشود. 3) از اتلاف وقت جلوگیری مینماید.
بنابراین تعریف مشخصات فنی اولاً باید اجازة رقابت بدهد ثانیاً طوری نباشد که امکان مقایسه پیشنهادات واصله را از ما بگیرد.
پیدا کردن تولیدکنندگان، فروشندگان و کنندگان واقعی کار Sourcing
هدف ما در این مرحله معیّن کردن تولیدکنندگان و کنندگان واقعی کار است. بسیاری از مواقع متأسفانه در این مرحله با حذف عمدی یا سهوی تعداد زیادی از تولیدکنندگان و کنندگان واقعی کار، رقابت را از بین میبریم. در بسیاری از مواقع به خاطر جهل بازرگانی، خودمان را به همان چهار و پنج کمپانی که قبلاً با آن کار می

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 86 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
2
«طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید»
طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید (MRPII) را می توان بعنوان روشی برای طراحی و برنامه ریزی مدیریتی، اجرا و کنترل فعالیت تولیدی تعریف کرد. MRPII توسط شرکتهای تولید کننده ابداع و اختراع شد اما در اکثر صنایع غیر تولیدی نظیر صنایع خدماتی و توزیع کننده نیز عمومیت یافته است. MRPII در یک حلقه بسته یا حلقه ای دارای فیدبک (پسفورد) بصورت یکپارچه درآمده و در پیش بینی تقاضا، برنامه ریزی تولید و زمانبندی تولید و کنترل فعالیت تولیدی بکار گرفته می شود. MRPII فلسفه ای برای طراحی و برنامه ریزی قانونی و رسمی است که یک چهارچوب کاری برای یکپارچه سازی و بکارگیری جزئیات مدیریتی را در این کتاب ارائه کرده است.
MRPII شامل یکپارچه سازی داده های ورودی زیاد توسط محاسبات طراحی و برنامه ریزی ظرفیت برای خروجیهای مختلف اطلاعاتی است. اکثر شرکتها از نرم افزار
2
«طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید»
طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید (MRPII) را می توان بعنوان روشی برای طراحی و برنامه ریزی مدیریتی، اجرا و کنترل فعالیت تولیدی تعریف کرد. MRPII توسط شرکتهای تولید کننده ابداع و اختراع شد اما در اکثر صنایع غیر تولیدی نظیر صنایع خدماتی و توزیع کننده نیز عمومیت یافته است. MRPII در یک حلقه بسته یا حلقه ای دارای فیدبک (پسفورد) بصورت یکپارچه درآمده و در پیش بینی تقاضا، برنامه ریزی تولید و زمانبندی تولید و کنترل فعالیت تولیدی بکار گرفته می شود. MRPII فلسفه ای برای طراحی و برنامه ریزی قانونی و رسمی است که یک چهارچوب کاری برای یکپارچه سازی و بکارگیری جزئیات مدیریتی را در این کتاب ارائه کرده است.
MRPII شامل یکپارچه سازی داده های ورودی زیاد توسط محاسبات طراحی و برنامه ریزی ظرفیت برای خروجیهای مختلف اطلاعاتی است. اکثر شرکتها از نرم افزار
2
«طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید»
طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید (MRPII) را می توان بعنوان روشی برای طراحی و برنامه ریزی مدیریتی، اجرا و کنترل فعالیت تولیدی تعریف کرد. MRPII توسط شرکتهای تولید کننده ابداع و اختراع شد اما در اکثر صنایع غیر تولیدی نظیر صنایع خدماتی و توزیع کننده نیز عمومیت یافته است. MRPII در یک حلقه بسته یا حلقه ای دارای فیدبک (پسفورد) بصورت یکپارچه درآمده و در پیش بینی تقاضا، برنامه ریزی تولید و زمانبندی تولید و کنترل فعالیت تولیدی بکار گرفته می شود. MRPII فلسفه ای برای طراحی و برنامه ریزی قانونی و رسمی است که یک چهارچوب کاری برای یکپارچه سازی و بکارگیری جزئیات مدیریتی را در این کتاب ارائه کرده است.
MRPII شامل یکپارچه سازی داده های ورودی زیاد توسط محاسبات طراحی و برنامه ریزی ظرفیت برای خروجیهای مختلف اطلاعاتی است. اکثر شرکتها از نرم افزار
2
«طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید»
طراحی و برنامه ریزی منابع و امکانات ساخت و تولید (MRPII) را می توان بعنوان روشی برای طراحی و برنامه ریزی مدیریتی، اجرا و کنترل فعالیت تولیدی تعریف کرد. MRPII توسط شرکتهای تولید کننده ابداع و اختراع شد اما در اکثر صنایع غیر تولیدی نظیر صنایع خدماتی و توزیع کننده نیز عمومیت یافته است. MRPII در یک حلقه بسته یا حلقه ای دارای فیدبک (پسفورد) بصورت یکپارچه درآمده و در پیش بینی تقاضا، برنامه ریزی تولید و زمانبندی تولید و کنترل فعالیت تولیدی بکار گرفته می شود. MRPII فلسفه ای برای طراحی و برنامه ریزی قانونی و رسمی است که یک چهارچوب کاری برای یکپارچه سازی و بکارگیری جزئیات مدیریتی را در این کتاب ارائه کرده است.
MRPII شامل یکپارچه سازی داده های ورودی زیاد توسط محاسبات طراحی و برنامه ریزی ظرفیت برای خروجیهای مختلف اطلاعاتی است. اکثر شرکتها از نرم افزار

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 47 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
1
2
«خصوصی سازی و کاستی های سیستم مالی»
مفاهیم و تعاریف:
اندیشه اصلی در تفکر خصوصی سازی این است که فضای رقابت و نظام حاکم بر بازار، بنگاهها و واحدهای خصوصی را مجبور می کند تا عملکرد کارآتری در بخش عمومی داشته باشند.
«بیس لی» و «لیتل چایلد» (Beesly and little child) در توصیف خصوصی سازی میگویند: «خصوصی سازی وسیله ای برای بهبود عملکرد فعالیتهای اقتصادی (صنایع) از طریق افزایش نقش نیروهای بازار است، درصورتی که حداقل 50 درصد از سهام دولتی به بخش خصوصی واگذار شود».
«ولجانوسکی» (Veliganovski) خصوصی سازی را به معنای انجام فعالیتهای اقتصادی توسط بخش خصوصی یا انتقال مالکیت داراییها به بخش خصوصی می داند.
«بس» (Bos) خصوصی سازی را نشانه تعالی تفکر سرمایه داری و اعتماد به کارآیی بازار در مقابل اطمینان نداشتن به کارآیی بخش عمومی بیان می کند.
به طور کلی خصوصی سازی حرکتی در جهت سپردن تعیین اولویتها به مکانیزم بازار است و از همین روست که عبارت «بازار گراکردن» شاید جامع ترین تعریفی باشد که از خصوصی سازی شده است. از این دیدگاه پدیده و مفهوم خصوصی سازی نه فقط به معنای تغییر مالکیت، بلکه به این معنی است که تا چه حد عملیات یک بنگاه اقتصادی در قالب نظم نیروهای بازار آورده شده است.
1
2
اهداف خصوصی سازی
خصوصی سازی ابزاری برای نیل به اهداف مختلف در کشورهای با سیستم اقتصادی متفاوت است. در کشورهای اروپای شرقی خصوصی سازی با هدف تغییر نظام از یک اقتصاد متمرکز و دستوری به یک اقتصاد آزاد مورد عمل قرار می گیرد. در این کشورها خصوصی سازی نیازمند تحولات گسترده ای در ابعاد حقوقی و سیاسی است.
در کشورهای جهان سوم خصوصی سازی یک واکنش نسبت به گسترش حوزه فعالیتهای دولت و اقداسی برای ایجاد شتاب در فرآیند توسعه اقتصادی است.
به طور کلی مهمترین اهداف خصوصی سازی را می توان چنین برشمرد:
کاهش اندازه (حوزه فعالیت) بخش دولتی
افزایش کارآیی
کاهش کسر بودجه و بدهیهای ملی
تعدیل مقررات (مقررات زدایی)
افزایش رقابت
1
3
گسترش بازار سرمایه
براساس قانون برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به غیر از صنایع مادر، هدف از واگذاری فعالیت های بخش دولتی به بخش خصوصی عبارت است از:
1- ارتقای کارآیی فعالیتها
2- کاهش تصدی دولت در فعالیتهای اقتصادی، خدماتی و غیر ضروری
3- ایجاد تعادل اقتصادی
4- استفاده بهینه از ظرفیتهای اقتصادی و امکانات کشور
روشهای خصوصی سازی
مرسوم ترین روشهای واگذاری فعالیتهای اقتصادی به بخش خصوصی شامل موارد زیر است:
- عرضه سهام به عموم
- عرضه غیر عمومی
- فروش داراییهای واحد دولتی
- تفکیک واحد مشمول واگذاری به واحدهای کوچکتر
- افزایش سرمایه شرکت دولتی توسط بخش خصوصی
- فروش واحد دولتی به مدیران یا کارکنان واحد
- عقد قراردادهای واگذاری مدیریت یا اجاره داراییها
1
5
در ایران نیز ضمن آنکه تا کنون بعضی از روشهای یاد شده استفاده شد (عرضه به عموم، فروش به مدیران و کارکنان، فروش به گروههای خاص مانند ایثارگران و…)، روشهای اجرای واگذاری سهام شرکتهای دولتی موضوع تبصره 35 قانون بودجه سال 1378 در کمیته اجرایی تبصره مذکور به صورت زیر اعلام شد.
- فروش به عموم از طریق بورس اوراق بهادار تهران
- مزایده
- فروش اقساطی
شناسایی متغیرهای تحقیق
در شناسایی راههای اجرای خصوصی سازی موانع عمده ای وجود دارد که به عنوان اصلی ترین زمینه های عدم اجرای دقیق خصوصی سازی به شمار می روند و خود دارای زیر مجموعه ای متشکل از موانع جزء هستند. این موانع برای سهولت در دو گروه موانع مربوط به شرکتهای مورد واگذاری تحت عنوان موانع درون سازمانی و موانع مربوط به وضعیت کلان اقتصادی تحت عنوان موانع برون سازمانی تقسیم بندی می شود.
1- ثبات و تعادل کلان اقتصادی:
سیاست تثبیت اقتصادی عمدتاً کنترل هزینه ها و بودجه مالی دولت و یا به طور کلی کنترل تقاضای کل در جامعه را مشخص می کند. هنگامیکه ریشه اصلی عدم تعادل، هزینه ها و بالاخص نحوه تامین هزینه های دولتی فشار تورمی را تشدید میکند، کنترل هزینه های دولت و کسری بودجه در سرلوحه برنامه تثبیت اقتصادی قرار می گیرد.

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 59 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
«بررسی وضعیت بازار سرمایه در برخی از کشورهای منتخب»
1ـ3 ویژگی الگوهای مالی در کشورهای در حال توسعه
1ـ1ـ3 منابع اطلاعاتی و اطلاعات کلان مالی
منبع اطلاعات مورد استفاده در این بخش مؤسسه مالی بینالملل (IFC). Internalional Finance Corporation
اطلاعات این مؤسسه شامل خلاصة ترازنامه و صورت سود و زیان شرکتهای بزرگ هر کشور بین سالهای 1990 تا 2003 است که البته اطلاعات کامل برای همة کشورها در طول دوره در دسترس نبود. در انتخاب کشورها ویژگیهایی مورد توجه قرار گرفته است که عبارتند از حجم بالای اطلاعات مربوط به شرکتهای بزرگ کشورها طب دورة ذکر شده و موقعیت جغرافیایی آنها از نظر قرار داشتن در قارههای مختلف IFC صورتهای مالی سالانه و در برخی موارد اطلاعات مربوط به قیمت سهام برای 100 شرکت سهامی بزرگ در هر کشور که اطلاعات مربوط به دورة نمونه آنها در دسترسی بوده را جمعآوری کرده است. دلیل انتخاب شرکتهای سهامی بزرگ از سوی IFC این بود که صورتهای مالی چنین شرکتهایی از نظر کیفیت ارائه در بالاترین درجه قرار دارند. در مورد کشورهای کوچک
تری که تعداد شرکتهای بزرگ مورد معامله آنها کمتر از 100 بوده یا اطلاعات کامل آنها برای دورة موردنظر در دسترس نبوده، نمونههای کوچکتر انتخاب شده است. در مورد برخی کشورها اطلاعات جامعی برای سالهای اولیه دورة موردنظر در دسترس نبوده است. شروع دوره برای چنین کشورهایی از سالهای پس از 1980 درنظر گرفته شده است. پایگاه اطلاعاتی IFC شامل اطلاعات مربوط به قیمت سهام برای 8 کشور از 10 کشور منتخب است. متأسفانه اطلاعات مربوط به قیمت سهام برای هیچ یک از شرکتها در کشورهای برزیل و مکزیک در دسترس نبوده و در مورد سایر کشورها اطلاعات محدود به برخی شرکتها و برخی سالها میشد.
به رغم این ضعفها، اطلاعات گردآوری شده از سوی IFC هنوز هم جامعترین مجموعه از اطلاعات مربوط به بافت سرمایه در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه محسوب میشود و جامعیت آن بیش از آن که از لحاظ مجموعه اطلاعات لازم در رقابتهای تجاری باشد به تعداد شرکتهای تحت پوشش برمیگردد.
2ـ1ـ3 نسبتهای بدهیها
در این قسمت نسبت بدهی دفتری شرکت از طریق تقسیم کل تعهدات بر مجموع تعهدات و ارزش ویژه محاسبه شده است این نسبت مشکلاتی دارد اما تنها نسبتی است که برای هر 10 کشور قابل اندازهگیری است از آن جا که هیچ اطلاعاتی در مورد بدهیهای شرکتهای جاری تایلندی در دسترس نیست، در مورد 9 کشور باقیمانده نیز بدهیهای بلندمدت بر مجموع بدهیهای بلندمدت و ارزش ویژه تقسیم شده است. در مورد هفت کشور با جایگزینی میانگین ارزش بازار سهام به جای ارزش خالص نسبت بدهی بلندمدت بازار به دست میآید. این دو نسبت باید در تجزیه و تحلیل اعتبار تجربی مدل بافت سرمایه به ما کمک کند.
جدول 1ـ نسبتهای بدهیها
نام مشارکت
تعداد شرکتها جدید الورود
دوره زمانی
نسبت بدهی کل
برزیل
149
1990-2003
3/30
مکزیک
299
1990-2003
7/34
هند
310
1990-2003
1/67
کره جنوبی
314
1990-2003
4/73
اردن
238
1990-2003
47

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 34 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
« طرح ریزی توزیع نیازمندیها »
طرح ریزی توزیع نیازمندیها ((DRP اولین بار بعنوان یک روش فنی برای طرح ریزی عملیاتهای توزیع و پخش شرکتهای تولیدی ارائه و مورد توجه قرار گرفت. بعنوان یک نتیجه تجربی که توسط این روش در شرکتهای تولیدی بدست آمد DRP می توانست برای اکثر انواع و نمونه های عملیاتی توزیعی و پخش و فرآیند های مرتبط بکار گرفته شود. DRP امکان هماهنگ کردن سیاستهای کاری سازمانها و شرکتهای چند گانه را فراهم کرد، حتی در مواردی که عملیاتهای تولیدی و توزیع در سازمانها و شرکتهای مختلف و متفاوت یا توسط ساختارهای مشارکتی (بصورت اشتراکی) انجام می شوند. ایده و طرح DRP فعال کننده و محرک زنجیر(supply-chain) است که در آن مسأله اصلی برقراری توازن و تعادل دارائی و هزینه های اجرای عملیات در حالی است که بتوان سرویس دهی مطلوب در سطح کل جهان را به مشتری ارائه داد. DRP کارایی و قابلیت اصلی برای چنین اقداماتی نظیر سرویس دهی به مشتری، مدیریت فهرست کالا و دارائی ، خرید ، سودمندی و تأثیرگذاری تولیدی و حداکثر میزان سود را بهبود می بخشد.
DRP از تکنیکهای طرح ریزی مرحله ای زمانی که بسیار شبیه MRP هستند و در فرآیند ساخت و تولید بکار می رود، استفاده می کند. با استفاده از تکنیک طرح ریزی مرحله ای زمانی در هر دو مرحله توزیع و ساخت و تولید بسیاری از مشکلات تجارت و داد و ستد که ناشی از تولید و توزیع هستند به طرز چشمگیری کاهش می یابند. فلسفه و اصول مدیریتی DRP در رابطه با مدیریت توزیع همانند توزیع و گسترش زنجیر- موجودی (supply-chain) در رابطه با تولید است، حتی وقتی که شرکتهای مستقل دراین فرآیند شرکت داشته باشند.
DRP امکان مشارکت بین رقبای تجاری تولید کننده و توزیعی را فراهم و انگیزه ها برای فعالیت بصورت یک واحد یکپارچه را در آنجا ایجاد می کند. بصورت قراردادی و متداول آنها سازمانها و شرکتهای مستقل و جدایی بودند. این تفکیک و جدایی سبب بروز پیچیدگی و ناکارآمدی و ضررهای مالی ناشی از فرآنندهای مختلف و سیستم های گوناگونی و حتی اهداف پیچیده و تصمیماتی دشوار از نظر اجرایی شود.
این الحاق و یکپارچگی در طرح ریزی نیازمندیهای توزیعی در یک شیوه و روش مدیریتی برای طرح ریزی اهداف و مقاصد توزیعی و کنترلی بنام DRPII شناخته می شود. این امر بسیار شبیه الحاق و یکپارچگی طرح ریزی نیازمندیهای مواد اولیه (MRP) در یک فرآیند کاملتر و گسترده تر مرتبط با طرح ریزی منایع ساخت و تولید و کنترلی است که بنام MRPII شناخته می شود. لغات و اصطلاحات جدیدی برای این منظور ساخته شده اند که شرکتها یاد بگیرند چگونه به یکدیگر الحاق یافته و یک واحد یکپارچه شوند و برهمین اساس از سیستم های کامپیوتری واحد استفاده کرده و MRPII را با DRPII تلفیق کنند تا بصورت یک فرآیند کنترلی و اطلاعاتی مدیریتی سیاستها و راهبردها درآیند.
- ایده اساسی و پایه ای DRP
DRP ، طرح ریزی تغییرات و تحولات مواد خام از نظر ورود به انبار، میزان استفاده و مصرف و خروج کالا و شبکه توزیعی است. DRP مواد موجود را که در فهرست کالا و موجودی ثبت شده در نظر می گیرد این مواد، موادی هستند که می توان آنها را وارد شبکه توزیعی کرد تا پاسخها و نتایج لحظه ای را بتوان در رابطه با درخواست و نیازهای مشتری ارئه کرد.
- طرح ریزی مرحله ای زمانی
طرح ریزی مرحله ای زمانی جزو اصلی DRP و MRP است. DRP برای بازسازی و زیرسازی مجدد طرح ریزی توزیع بصورت یک تکنیک استاندارد در می آیند. تکنیکهای طرح ریزی ظرفیت می تواند برای تعیین نیازمندیها و تجهیزات حمل و نقل، انبار و دیگر منابع مهم مورد استفاده قرار بگیرد. با استفاده از اطلاعات سیاستهای DRP ، مدیریت می تواند منابع توزیع را برای حمایت و پشتیبانی از استراتژی های تجاری آینده شرکت بصورت کلی و جامع بررسی کند. تنهاMRP امکان پیشرفت و تکمیل JIT را برای اقدامات DRP ساخت و تولیدی در زمینه ارزیابی و بررسی یک فلسفه و طرح JIT در مورد توزیع و دیگر اقدامات و محیطهای غیرتولیدی را فراهم می کند. این امر بدان دلیل رخ می دهد که MRP و DRP یک مفهوم و تعریف عملیاتی و کاربردی در رابطه تعریف (just-in-tim) «دقیقآ لحظه ای» را ارائه می کند. DRP ، تغییرات و تحولات مواد را در ورودی، داخل و خارج از شبکه توزیعی طراحی می کند. این سیستم برای اصلاح و بهبود کارآیی و قابلیت دارائی و کالا در شبکه های توزیعی تکمیل شد. اهداف مربوط به آن بهبود کارایی و قابلیت کیفیت تحویل کالا (محصول) به مشتری و حداقل کردن میزان مصرف مواد اولیه و موجودی و بدست آوردن هزینه های توزیع کلی کمتر، بودند.کاربرد اصلی DRP، طراحی میزان تغییرات مواد در شبکه توزیع است. این هدف، طرح ریزی بازسازی و زیرسازی مجدد سفارشات توسط تولیدکننده ها یا مصرف کنندگان را نیز در برمی گیرد. بدین ترتیب زمان
صرف شده، متناسب با میزان سفارش و مصرف مشتری اصلاح می شود. بعنوان یک نتیجه DRP تمامی اقدامات و فعالیتهای زیرسازی مجدد را برای بهبود فهرست کالا و موجودی متناسب با سطوح تعریف شده مدیریتی از تمام جهات، درزمینه شبکه توزیع را طراحی و طرح ریزی می کند.
- هدف اولیه از بکارگیری DRP :
هدف اولیه از DRP بدست آوردن فهرست کالا و موجودی متعادل و متوازن در تمامی نقاط و حالتهای مناسب در شبکه است. در محیط لحظه ای کنونی (که دارای تغییرات لحظه ای است) این امر بدان معنی است که می توان بکمک آن پاسخهای سریع، لحظه ای و مناسب را در واکنش به درخواستهای مشتری در فهرست کالا و موجودی و شبکه توزیع اعمال کرد. هرشرکتی را که در نظر بگیرید دارای فعالیتهای تولیدی یا توزیعی است. DRP قادر است کارایی و قابلیت منایع توزیع مواد (خام)، سرمایه گذاری در فهرست کالا و موجودی و سرمایه گذاری کاری (تولیدی) را اصلاح کند.
- ارتباط طرح ریزی توزیع
DRP یک ارتباط (رابط) در یک شرکت است و اطلاعات لازم را برای بخش مدیریت در رابطه با مراحل تولید و فعالیت شرکت که اطلاع از آنها برای اطمینان از عملکرد صحیح تجهیزات در شبکه لازم و ضروری لازم است ارائه می کند، تا بدین ترتیب بتوان به اهداف طرح تجاری دست یافت، زمانی که طرح تجاری بنا به دلیل میزان مواد(اولیه) موجود قابل اجرا و عملی نباشد، اطلاعات DRP و MRP بعنوان ملاک و شاخص در نظر گرفته شده ، بدین ترتیب طراح این امکان را خواهد یافت تا تغییرات و چیدمان مجدد را برای ارائه طرح تجاری مطلوب و اعمال تغییرات تأثیرگذاردرآن انجام دهد.قهرست کالای کلی براساس زنجیر موجودی